Bij Tony’s moet niet alleen de chocola te traceren zijn

Tony’s Chocolonely zet al jaren in op een slaafvrije cacao-oogst. Maar hoe zit het met de rest van de ingrediënten die in de reep gaan? ‘Van cacao weten we precies van welke corporaties het komt en hebben we de keten volledig traceerbaar gemaakt. Daar willen we voor de grondstoffen ook naartoe. We willen de leveranciers de komende jaren helemaal meenemen in ons gedachtegoed’, meldt sourcing manager Sanne van Zon van Tony’s op InkopersCafé.nl.

Tony’s Chocolonely kiest er bewust voor om cacao in te kopen in de risicolanden Ghana en Ivoorkust. Omdat de problemen daar het grootst zijn, wil het bedrijf juist in deze landen voor impact zorgen. Die impact wordt bereikt door het traceerbaar maken van de bonen, een eerlijke prijs te betalen en de boeren te steunen in het professionaliseren van hun organisatie. Daarnaast verzekert Tony’s hen van minimaal vijf jaar afzet en investeert de chocolade-fabrikant in landbouwkundige kennis en training om de opbrengst van de boer te verhogen.

Sanne van Zon, verantwoordelijk voor de sourcing van alle materialen behalve de cacao, laat weten dat naar de rest van de ingrediënten van de chocoladerepen nog niet zo kritisch gekeken wordt als het bedrijf eigenlijk zou willen. Ze ziet het dan ook als haar missie dit de komende jaren naar een hoger level te brengen. Dat is best een uitdaging, laat ze InkopersCafé weten. ‘Industrieën zijn er niet op ingericht. Ik word vaak raar aangekeken als ik vraag waar de karamel vandaan komt, waar het wordt gemaakt en waar de ingrediënten vandaan komen. Die vragen krijgt de leverancier van andere klanten niet.’

Preferred partnerships

Van Zon ziet het als een uitdaging leveranciers mee te nemen in het gedachtegoed van Tony’s Chocolonely. ‘Voor ons zijn slaafvrije ingrediënten en duurzaamheid een missie, maar ook een verkoopargument. Wij willen dat onze framboos in de chocolade ook echt framboos is. Dat vinden wij normaal.’ Om de leveranciers mee te krijgen, wordt nu nagedacht over preferred partnerships. ‘We werken al met vaste leveranciers, maar dit willen we nog een slag verdiepen, waardoor het voor de leverancier ook interessanter wordt om meer stappen te zetten’, aldus Van Zon.

‘We zijn nu aan het brainstormen hoe we het partnership zo kunnen vormgeven dat het ook voor de leverancier interessant is. Hoewel wij met vaste leveranciers werken en niet steeds op zoek gaan naar een goedkoper alternatief, is het voor mij heel lastig om een langetermijncontract aan te gaan. Productontwikkeling bepaalt wat we gaan doen. Stel dat de amandel-zeezoutreep niet meer verkoopt, dan is een vijfjarig contract voor amandelen niet ideaal. Daarom staan we nu voor de vraag: hoe kunnen we wel een partnership aangaan, zonder aan een contract vast te zitten?’

Risicoland

Bij het sourcen van ingrediënten worden door Tony’s 26 aspecten afgestemd in hun productspecificatie. ‘We willen bijvoorbeeld exact weten waar de suiker uit de karamel vandaan komt. Vervolgens kijken we of dit een risicoland is. Zo ja, dan willen we het ingrediënt fairtrade hebben. Als dat niet mogelijk is, onderzoeken we of het biologisch te krijgen is. Als dit ook niet kan, kijken we of we met een aantal extra vragen een goed gevoel kunnen krijgen over het ingrediënt. Soms lukt dat niet, en dan willen we het ook niet in onze reep hebben.’

Bij het onderzoek wordt in principe uitgegaan van de eerlijkheid van de leverancier. Vervolgens wordt de Global Slavery Index gecontroleerd. ‘Als een ingrediënt uit deze streek komt, doen we deskresearch naar de omstandigheden in dat land en vragen de leverancier of er een fairtrade-optie is. Onze knettersuiker komt bijvoorbeeld uit China, een risicoland. Toen we knettersuiker gingen sourcen, hadden we een Chinees en een Spaans alternatief. De Spanjaarden kwamen echter niet over de brug met de informatie die we vroegen. De Chinezen stuurden in no-time allerlei certificaten en foto’s van de fabriek en de plantage. Daar kregen we direct een beter gevoel bij.’

Eerlijke handel

Tony’s Chocolonely ondersteunt de cacaoboeren en geeft ze een hogere prijs voor hun bonen. Bij prijsverhogingen van leveranciers voor de overige ingrediënten geldt dat eerst gekeken wordt of deze begrijpelijk is. Van Zon: ‘We vinden dat iedereen in de keten eerlijke handel moet kunnen drijven en eerlijk moet verdienen. Dat betekent dat als de grondstoffen duurder worden, ik het niet meer dan logisch vind dat ik meer moet betalen. Als de grondstoffen goedkoper worden, vind ik het daarentegen ook niet meer dan logisch dat ik minder betaal. We willen een eerlijke prijs betalen, maar er moet voor ons ook een businesscase in zitten.’