Würth wil geen ‘gearriveerd bedrijf’ zijn

De Duitse miljardair Reinhold Würth bouwde zijn schroevenconcern uit tot een handelsonderneming die actief is in meer dan tachtig landen. De opkomst van de e-commerce ten spijt, gelooft Würth – tachtig jaar inmiddels – nog altijd heilig in een sterke salesforce. En in het vieren van successen, hoe klein ook. Alles om te voorkomen dat zijn bedrijf de status van ‘gearriveerd’ bereikt, schrijft het FD van 23 mei 2015.

Al op zijn veertiende ging Würth van school om te werken in de zaak van zijn vader, die in Künzelsau een groothandel in schroeven, bouten en moeren had. Toen zijn vader vijf jaar later overleed, kwam Reinhold aan het hoofd van de onderneming te staan. Het in 1945 opgerichte familiebedrijf profiteerde van de naoorlogse wederopbouw en Würth slaagde erin het bedrijf uit te laten groeien tot een internationale handelsonderneming in montagematerialen die haar producten verkoopt aan bedrijven binnen vrijwel alle branches van de industrie. Tegenwoordig heeft Würth een jaaromzet van circa tien miljard euro, een winst van vijfhonderd miljoen en 67.000 werknemers.

De kredietcrisis en de daaropvolgende stagnatie van de wereldeconomie misten ook hun uitwerking niet op de omzet en winstgevendheid van de onderneming van Würth, die daarop in 2009 loonsverlagingen en arbeidstijdverkorting afdwong. De resultaten zijn inmiddels echter weer op het peil van vóór de crisis. Vandaag de dag wordt e-commerc

e als voornaamste bedreiging gezien voor Würth, dat een salesforce heeft van maar liefst 30.000 medewerkers. De Duitse handelsonderneming claimt echter vanwege een uitgebreid netwerk qua bezorgingssnelheid nog altijd ver voor te liggen op partijen als Amazon.

Dood van de verkoper

Würth: ‘25 jaar geleden werd de dood van de verkoper ook al aangekondigd. Toch zijn ze er nog. Natuurlijk is het takenpakket veranderd. Veertig jaar geleden hoefde de salesman uitsluitend uit te vinden wat een bouwbedrijf of aannemer wilde, op welk tijdstip, in welke hoeveelheid, et cetera. Dat kan de computer nu allemaal. Maar klanten zijn mensen, geen computers. Nu moeten onze vertegenwoordigers bedrijven warm maken voor nieuwe producten en meedenken met de klant, en soms simpelweg de frustraties of problemen aanhoren. Stel je op als een vriend, is bij ons het devies. Dat kan een computer niet.’

Op de langere termijn vreest Würth voor zijn bedrijf vooral tevredenheid. Maar ook arrogantie. De Duitse miljardair, met een grote passie voor kunst, verwijst naar een drieluik van de Italiaanse schilder Giovanni Segantini, dat bekend is onder de naam ‘Worden. Zijn. Vergaan’. ‘Of het nu gaat om mensen, dieren, religies, sportclubs of bedrijven’, zegt Würth in het FD, ‘alles doorloopt die drie stadia. Ik probeer mijn onderneming zo lang mogelijk in de eerste fase te houden. Als de boekhouder komt en het gaat alleen nog maar om winstbehoud en omzet, als er tevredenheid insluipt, dan is het gebeurd.’

Recordaantal

Dat betekent dat er binnen het bedrijf constant wordt gehamerd op de noodzaak van groei. Maar ook plezier is volgens Reinhold Würth heel belangrijk om te voorkomen dat het bedrijf de status van ‘gearriveerd’ bereikt. Würth: ‘Daarom vieren we ieder klein succes. Stel dat een distributiecentrum een recordaantal dozen inpakt en verstuurt op een dag, dan vieren we dat. Ook de kunstcollectie van het bedrijf, die gedeeltelijk te zien is in de verschillende kantoren, moet je zien in dat licht. Het lijkt futiel, maar het is juist enorm belangrijk.’