Team Great Britain

Mijn vrouw en ik zijn enigszins anglofiel. De Britse eilanden zijn dan ook een favoriete vakantiebestemming van ons, ongeacht het jaargetijde en het weer. En ook deze zomer vol goede weersverwachtingen met het hele gezin in een auto vol zwembroeken en zuidwesters het kanaal onderdoor.

Het extra mooie van deze vakantie was natuurlijk dat de Olympische Spelen in Londen waren. Én we hadden kaartjes weten te bemachtigen om erbij te zijn: een unieke kans om de olympische supply chain te observeren en een column over te schrijven.

Maar daar is het niet van gekomen, afgeleid door een ander aandachtspunt: sportiviteit. Ik was altijd in de veronderstelling dat de Britten sportsmanship hadden uitgevonden. Altijd respect voor de tegenstander, bij winst of verlies. Zelfs toen ik jaren geleden in de UK woonde en tijdens cricket de meest simpele bal niet ving, kreeg ik slechts te horen ‘vicious ball’; oftewel, de bal was kwaadaardig en ik was zeker niet klungelig.

Maar daar was niks meer van over. In het begin wonnen de Britten nauwelijks een medaille, maar volgens sportpresentator Gary Lineker was dat niet zo erg ‘want Duitsland had ook nog niks gewonnen’. Toen de Denen in een roeiboot net het goud voor de Britse boot wegkaapten, waren alleen de verliezende (Britse) roeiers in beeld en na twee minuten pas de gouden Denen. Op het heilige gras van Wimbledon werd Djokovic gewoon uitgejouwd door het publiek, alleen maar omdat hij tegen Murray speelde. En zo zijn er tientallen voorbeelden te noemen.

Ik kreeg er bijna plaatsvervangende schaamte van, hoe er alleen maar focus was op Team GB, zoals ze zichzelf noemden. Team GB dit, Team GB dat. Ook in het Olympic Parc was het niet van de lucht: in de Megastore was 80 procent van de spulletjes Team GB en een schamele 20 procent had betrekking op de olympische sporten, sporters en andere landen. Buiten het feit dat de Team GB-merchandise van redelijk maakkwaliteit was en de andere merchandise bijna allemaal prut.

Ik dacht dat de Olympische Spelen een platform waren voor de beste sporters van de wereld (lees alle landen). Nooit gesnapt waarom de Common Wealth Games bestonden, maar mogelijk voor dit soort chauvinisme en eigengerichtheid. Je moet je gasten wel waard zijn…

Jaap-Willem Bijsterbosch, Partner PwC