Revolutionair design

Now Future. Dat was het thema van de meest recente Dutch Design Week, die ieder jaar in oktober in mijn woonplaats wordt gehouden. Een hele zaterdag heb ik daar rondgedoold langs ontelbare evenementen en exposities. Ik zag een fascinerende verzameling esign: van bizar tot briljant, van obscuur tot commercieel, van handgebreide truien tot tactiel beton. En hoewel ‘Now Future’ nauwelijks richting gaf aan de ontwerpen was er wel één onmiskenbare hype dit jaar: het gebruik van 3D-printtechnologie.

 

Voor mij was 3D-printen nog onbekend terrein. Ik had een beeld voor ogen van voorzichtig op elkaar geplakte plastic draadjes, die dan samen een gammel bouwwerk op dobbelsteenformaat vormen. Onvolwassen techniek, een speeltje voor wetenschappers. Niets is minder waar! Ik zag prachtig afgewerkte siervoorwerpen met ondenkbare geometrische vormen. Er waren sieraden met verfijnde details. Maar ook grote objecten, zelfs zitmeubelen. En naast plastic blijkt dat 3D-printers inmiddels ook metaal, rubber, porselein en vele andere materialen kunnen printen.

En daarmee wordt 3D-printen snel relevant voor ons vakgebied. Dit is technologie die daadwerkelijk een revolutie kan ontketenen. Want 3D-printen zou voor massafabricage wel eens hetzelfde kunnen betekenen als iTunes voor de cd. Als deze techniek zich volgens de Wet van Moore verder ontwikkelt dan zal het binnen tien jaar kunnen concurreren met de huidige industriële productie. Wat nu nog per container het land binnenkomt, zal dan bij u om de hoek worden geprint. Kleine productieseries worden economisch haalbaar, omdat er geen dure matrijzen en speciale machines meer nodig zijn. De sneakers van uw kinderen komen niet meer uit Vietnam, maar worden ter plekke op maat geprint.

De invloed op de supply chain is enorm. Local-for-local zal herleven, ‘op maat’ wordt de nieuwe norm. Internationale goederenstromen verschuiven van eindproduct naar printbare grondstoffen. Er worden regionale 3D-printcentra opgezet waar producenten op basis van pay-per-use gebruik van kunnen maken. Het jarenlang aanhouden van voorraden spare parts wordt overbodig, het volstaat immers om het printbare ontwerp goed op te slaan. Kortom: hier ligt een fantastische uitdaging voor de supply chain manager van de toekomst. Aan ons de uitdaging om deze omwenteling te stimuleren en in goede banen te leiden. In de tussentijd kijk ik alweer uit naar oktober. Want dan is er weer een nieuwe Dutch Design Week, met – wie weet – een nieuwe revolutie.

Sjoerd Edema,senior manager PwC Consulting
sjoerd.edema@nl.pwc.com