Practice what we preach

De laatste tijd word ik steeds vaker geconfronteerd met bedrijven die hun inkoopprofessionals willen laten trainen op specifieke gedragsaspecten. Hierbij moet  denken aan creativiteit, lef, nieuwsgierigheid, empathie en betrokkenheid genereren. Een goede ontwikkeling die past bij de ontwikkelfase van het inkoopvak. De moderne inkoper richt zich immers meer en meer op het opbouwen en onderhouden van relaties binnen en buiten de organisatie, het uitdagen van het management  en het stimuleren van innovatie en creativiteit in de keten. Het doet mij realiseren dat binnen het wetenschappelijke inkooponderzoek de sociale en gedragsmatige aspecten nog zo onderbelicht zijn. Eind maart was in Frankrijk het IPSERA-congres waar jaarlijks uit alle delen van de wereld onderzoekers op het gebied van inkoop en SCM komen om hun onderzoek te presenteren. Vele onderwerpen worden er besproken, maar specifiek op gedrag is er nog maar weinig onderzoek beschikbaar.

De Journal of Purchasing and Supply Management van de afgelopen 15 jaar erop nageslagen, is de oogst mager. Daarom heb ik onlangs een literatuurverkenning uitgevoerd binnen een aantal bekende sociaalwetenschappelijke journals (onder andere Journal of Applied Psychology, Journal of Business and Psychology, Group and Organization Management, Human Resource Management). In de laatste 15 jaar blijkt maar een klein aantal artikelen te zijn gepubliceerd met inkoop en SCM als specifiek toepassingsdomein.

Enkele voorbeelden zijn het vermelden waard. Humphrey (2000) toont aan dat inkopers hun emotionele uitingen aanpassen aan de strategische relevantie van de leverancier die ze tegenover zich hebben en de inkoopstrategie die ze vooraf hebben geformuleerd. Keaveney (1995) vindt in zijn onderzoek dat intrinsiek gemotiveerde inkopers meer informatie raadplegen, vaker nieuwe leveranciers vinden en minder fouten maken. Een pleidooi dus voor het selecteren van inkopers met passie voor het inkoopvak.

Alvarez (2003), Lehtonen (2006) en ¸Sengün (2007) tonen aan dat vertrouwen belangrijk is voor het aangaan van effectieve relaties met leveranciers, maar dat vertrouwen alleen niet genoeg is. Vertrouwen werkt goed in combinatie met controlemechanismen zoals contracten, reputatie en onderhandelingskracht. Wong (2005) toont aan dat opportunistisch gedrag in buyer-supplier-relaties verminderd kan worden door samen met leveranciers te werken aan een gedeelde visie en gezamenlijke doelstellingen.

Er zit dus veel kennis op onderwerpen zoals vertrouwen, groepsgedrag, emotie, cultuur en samenwerking binnen de sociale wetenschappen. Die kennis zouden wij goed kunnen inzetten binnen inkoop en SCM. Dit kan leiden tot een enorme verrijking van de ‘body of knowledge’ binnen ons vakgebied. Dit vraagt echter dat wij als inkoopwetenschappers zelf gaan doen wat we al jaren prediken: meer de samenwerking opzoeken met collega’s uit andere disciplines. Dit is echter een grote uitdaging voor de sterk functioneel georganiseerde academische wereld. Het zal dus niet meevallen, maar ik ben van mening dat dit de volgende stap is. It’s time to practice what we preach!

Frank Rozemeijer is NEVI hoogleraar Purchasing & Supply Management aan Maastricht University.
f.rozemeijer@maastrichtuniversity.nl