Netwerkeconomie

Blog van Marcel te Lindert

Ik geloof heilig in openheid. Laat weten wat je bezighoudt en doe vooral niet al te geheimzinnig over wat je aan het doen bent. Sociale netwerken als LinkedIn en Twitter zijn daarvoor ideale platformen. De voordelen zijn groter dan de nadelen. Als je iemand anders met je gedachten of bezigheden op een idee brengt waar je ook zelf beter van wordt, is dat alle moeite al waard geweest.

Afgelopen zondagochtend werd ik wakker met de vraag waarom er nog niet zoiets is als een sociaal netwerk voor bedrijven.  LinkedIn is vooral voor professionals die carrière willen maken of op hulp uit onverwachte hoek hopen voor een klus waar ze zelf mee bezig zijn.  De professional staat echter centraal, niet het bedrijf waarvoor hij werkt. Een platform waar dat laatste gebeurt, biedt enorme mogelijkheden.

Hoe zou zo’n platform eruit kunnen zien? Ik denk aan een website waarin elk bedrijf een uitgebreid profiel kan aanmaken. Wat zijn de activiteiten? Waar zitten de productie-, distributie- en verkooplocaties? Wie is verantwoordelijk en eerste aanspreekpunt voor inkoop, productie, logistiek en verkoop? Hoe kan ik die bereiken?

Het platform levert pas echt meerwaarde op als bedrijven hun ‘contacten’ laten zien.  Maak relaties met toeleveranciers en afnemers zichtbaar.  Als die toeleveranciers en afnemers dat ook doen, worden complete supply chains, of beter gezegd ‘supply networks’, zichtbaar voor iedereen. Bedrijven zien dan niet alleen hun eigen supply network, maar bijvoorbeeld ook die van hun afnemers.

Stel je voor: je ontdekt dat een bedrijf twee industrieterreinen verderop levert aan het zelfde bedrijf in Noord-Italië als je eigen bedrijf. Dan is via dit platform snel contact gelegd om te praten over het bundelen van transport in die richting. Door transparant te zijn over je eigen activiteiten, ontstaan elders ingevingen die leiden tot een efficiënter en effectiever netwerk waarvan uiteindelijk iedereen profiteert.

De transparantie kan nog grotere vormen aangeven.  Het zou technisch mogelijk moeten zijn om te klikken op een relatie tussen een leverancier en één van zijn klanten, waarna uit onderliggende bedrijfsinformatiesystemen actuele informatie zichtbaar wordt over bijvoorbeeld de leverfrequentie, de transporteur en de vullingsgraad van diens trailer. Of samenwerking opportuun is, wordt dan direct inzichtelijk.

Je kunt op deze manier zelfs voorraadinformatie ontsluiten. Laat zien wat je op voorraad hebt. Als een of ander onbekend bedrijf aan de andere kant van Europa een bepaald artikel zoekt en jij blijkt het volgens de zoekfunctie als enige op voorraad te hebben, is een deal gauw gesloten.

Natuurlijk houdt een sociaal netwerk zoals dit voor veel bedrijven ook bedreigingen in.  Zwaktes worden onherroepelijk blootgelegd, daaraan valt niet te ontkomen. Aan de andere kant: kwaliteit komt vanzelf bovendrijven, en bedrijven zullen steeds vaker op die kwaliteiten worden aangesproken. Ze kunnen zich concentreren op datgene waar ze goed in zijn. Activiteiten die veel stress en weinig winst opleveren, kun je laten voor wat ze zijn.

Wat is nodig voor een dergelijk wereldwijd sociaal bedrijvennetwerk? Behalve een goed platform en standaardisatie in communicatieprotocollen is dat vooral openheid. Nodig zijn bedrijven die transparant durven te zijn. Bedrijven die uitgaan van hun eigen kracht, en niet bang zijn die te laten zien.  Bedrijven met zelfvertrouwen.