Louterende crisis levert meer flexibiliteit op

Gelukkig zijn er ook bedrijven die beter worden van de crisis. Of beter gezegd: hun medewerkers worden beter. Meer dan vroeger beseffen die medewerkers dat een flexibele opstelling in het voordeel is van hun werkgever en dus uiteindelijk ook van henzelf. Dat was een van de conclusies uit een masterclass van Tempo-Team over eigentijdse en vernieuwende flexibiliteit.

Directeur Raymond Wijnands opende de workshop van Tempo-Team met een beroemd citaat van Darwin: ‘Het zijn niet de sterksten die overleven, maar diegenen die zich het beste aanpassen aan de omstandigheden’. De economische crisis is een mooie testcase voor deze stelling. Eén ding is duidelijk geworden tijdens de workshop: de bedrijven die de crisis overleven, komen daar sterker uit.

Bewust van de noodzaak
Uit de reacties van de deelnemers aan de workshop blijkt dat dankzij de crisis het aanpassingsvermogen van bedrijven is vergroot. Bedrijven zijn zich meer dan ooit weer bewust van de noodzaak van arbeidsflexibiliteit. Uit een onderzoek van Tempo-Team blijkt dat de meeste bedrijven verwachten dat de flexibele schil na de crisis een paar procenten dikker wordt.
Bij één van de deelnemers, een metaalbedrijf, stond flexibiliteit lange tijd op een laag pitje. Het bedrijf had zoveel klanten, dat het orderstroom dankzij al die klanten een vrij vlak patroon kende. Nu de die orderstroom dankzij de crisis met dertig procent was afgenomen, is flexibiliteit weer opnieuw onderdeel van de strategie geworden.

Aanpassingsvermogen van medewerkers
Nog opmerkelijker is dat de crisis ook een louterend effect heeft gehad op het aanpassingsvermogen van medewerkers. Voor de crisis hadden bedrijven moeite om medewerkers te overtuigen van de noodzaak om zich flexibel op te stellen. Tijdens de crisis was die boodschap een stuk gemakkelijker over de bühne te brengen.
Een voorbeeld is het rouleren van mensen tussen de verschillende warehouses van een logistiek dienstverlener. ‘Dankzij de crisis is er bij de mensen meer begrip voor dit soort maatregelen. Het besef is gegroeid dat dat één van de manieren is om de baan te behouden’, stelde één van de deelnemers, die kon rekenen op instemmend geknik van anderen.

Roulatiesysteem
Rouleren van mensen klinkt leuk, maar is in de praktijk vaak lastig te realiseren. Bedrijven hebben te maken met mensen die al tientallen jaren in dienst zijn en zijn opgegroeid met vaste functieprofielen, salarisschalen, etc. ‘Flexibiliteit nul!’
In tijden van krapte op de arbeidsmarkt is een roulatiesysteem vaak extra lastig door te voeren. Veel mensen staan of zitten toch het liefst bij of op hun eigen machientje. Zet je ze te vaak neer op een plek waar ze geen zin in hebben, dan steken ze de straat over en gaan bij de buurman aan de slag.

Middenkader
Een sleutelrol in flexibilisering is weggelegd voor de teamleiders en supervisors. Zij moeten in staat zijn om het beleid van het bedrijf te vertalen naar de werkvloer op een zodanige manier dat de mensen op de vloer tevreden blijven. Dat vermogen ontbreekt nogal eens, stellen enkele deelnemers. ‘De ene dag tien uur werken en de andere dag zes uur? Onze teamleiders laten de mensen liever elke dag acht uur werken, scheelt een hoop geouwehoer.’
Zoals zo vaak sneuvelen veel goede plannen dus op weg van directietafel naar de werkvloer. Voor arbeidsflexibiliteit is draagvlak nodig, en dat creëer je niet in een enkel teamoverleg. Daarvoor is niet alleen een lange adem nodig, maar ook een voortreffelijk middenkader. Voor bedrijven die beide moeten missen, was er gelukkig nog de crisis.