Last minute

Zo vlak voor mijn vakantie is het altijd weer de grote vraag: wat gooi ik weg en wat neem ik mee? Is de zonnebrand uit 2007 nog wel goed? Hoe zit het met de medicijnen die ik alleen aanschaf voor verre reizen als er staat dat ze ten minste houdbaar zijn tot november 2011? Neem ik alle spullen die door de GGD en diverse reissites worden aangeraden mee, of vertrouw ik erop dat me niets overkomt? Ik kies ervoor om oude spullen weg te gooien en het hoogst noodzakelijke nieuw te kopen. Een creditcard doet de rest. Een strategie die prima werkt, alleen start ik iedere keer te laat met de uitvoering ervan.

 

Toen ik vanmorgen het ritueel weer doorliep, bedacht ik me dat ook hier weer lessen in supply chain management zijn uit te trekken (even los van het marketingdeel, houdbaarheidsdata en verpakkingsgrootte). Het begint namelijk met de spoedorders die ik her en der plaats. Dit betekent extra kosten voor de avondopenstelling van de GGD. Dan doe ik de nodige (impuls)aankopen, door het ontbreken van tijd om bij vrienden of bekenden aan te bellen voor bijvoorbeeld een goede rugzak of andere zaken die je normaal niet gebruikt. Allemaal kosten die zijn te voorkomen door beter te forecasten en meer tijd te nemen om met meerdere leveranciers over andere aflevertijden te onderhandelen.

Het eindigt met het nipt op tijd komen voor de vlucht. Wederom een proces dat ik wegens tijdgebrek laat in gang zet. Ik pak daarom de auto en niet de trein, waardoor ik extra kosten heb voor parkeren. Ook hier weer de parallel: zorg tijdig voor transport en de vracht kan mee op een schip in plaats van in een taxi naar Schiphol. Bovenal, vermijd risico’s die aan late levering zitten; laat wordt al snel te laat.

Eenvoudige doch wijze lessen voor mij en iedere supply chain professional; goede planning gecombineerd met een goede forecast. Wacht dus niet tot twee dagen voor vertrek tot je gaat nadenken over wat er moet gebeuren. Voor de professional levert dat meer zekerheid en minder kosten op, voor mij is het een wijze les die ik na drie weken hopelijk weer vergeten ben… Want dan was het een goede vakantie!

Bas Voeten, director PwC