Kapringen: Leiderschap of arrogantie?

innovatie

Tijdens de voorverkiezing van de Supply Chain Professional op 16 april werd een fragment uit de Deense film ‘Kapringen’ getoond waarin de CEO van een rederij in een lastig parket komt. Martijn Lofvers vroeg de kandidaten of ze zelf wel eens in een benarde situatie hadden gezeten waarbij ze leiderschap moesten tonen. Mij hield een ander vraagstuk bezig. Want wat is nu leiderschap als de beslissingen die je moet maken en de manier waarop je dit doet, het verschil uitmaken tussen leven en dood van je medewerkers? Knap je ondanks gebrek aan ervaring het vuile werk zelf op of is het beter om een expert in te huren?

 

Kapringen gaat over een schip dat wordt gekaapt door Somalische piraten die bewapend zijn met geweren. Ze eisen losgeld. Al snel verschijnt CEO Peter Ludvigsen ten tonele. In het gebouw van de rederij wordt een kantoor ingericht als crisiscentrum voor de communicatie met de piraten. Tegen het uitdrukkelijke advies van de door de rederij speciaal aangetrokken expert – die voorstelt om een neutraal en onafhankelijk persoon in te zetten– staat Ludvigsen erop zelf de onderhandelingen over de hoogte van het losgeld zelf te voeren. ‘Als je ook maar een fout maakt, dan kan dat fatale gevolgen hebben door jouw toedoen’, waarschuwt de adviseur die benadrukt dat emoties niet de overhand mogen krijgen.

Arrogant

In een aantal filmrecensies wordt de CEO arrogant genoemd dat hij dit advies in de wind slaat en de onderhandelingen zelf wil doen. Maar is dat wel terecht? Is het niet heel gemakkelijk om het aan een ander over te laten? Als er dan iets mis gaat, dan kun je eenvoudig met je vinger naar een ander wijzen en zeggen dat je er niks aan kon doen. Maar dat zegt Ludvigsen niet. Hij zegt: ‘Het is mijn schip, het is mijn bemanning en het is mijn taak om mijn mensen thuis te brengen.’ Getuigt dat niet juist van groot leiderschap en integriteit dat hij zelf de verantwoordelijkheid neemt? Dat zelf de moeilijke gesprekken voert waarbij het voor de bemanning soms net lijkt alsof hun baas niks om ze geeft? Dat hij zelf aan de families gaat uitleggen wat de stand van zaken is?

Bovendien wordt hij onder druk gezet door zijn omgeving. De onderhandelingen per telefoon of per fax duren erg lang (een maand of vier) en Ludvigsens vrouw voelt zich buitengesloten. Ze komt soms langs en van de spanning snauwt hij haar een keer af. Hij zegt dan dat ze weg moet gaan. Zijn mededirectieleden zetten hem eveneens onder druk. Ze vinden dat de situatie te lang duurt en dat de kaping hem te veel afleidt van het besturen van de onderneming. Toch blijft hij gecommitteerd aan zijn taak en vastberaden om de kaping tot een goed einde te brengen.

Dus wat getuigt nou van meer leiderschap? Deze situatie over te dragen aan een externe expert; daarmee de controle los te durven laten en je te richten op de dingen waar je wel goed in bent? Of in plaats daarvan je verantwoordelijkheid nemen, je laten adviseren en de controle pakken over iets waar je totaal geen ervaring mee hebt? Arrogant wil ik het in ieder geval zeker niet noemen.

Marieke Lenstra, adjunct-hoofdredacteur Supply Chain Magazine
(Af)reageren? marieke.lenstra@supplychainmedia.nl