Groene bedoelingen

Uit hoofde van mijn functie bij Supply Chain Magazine woon ik regelmatig conferenties en bijeenkomsten bij waar mensen van alles aan mij trachten over te brengen. Zo hoorde ik tijdens een rondetafel van PwC over CO2-emissies en schaarste van water op 7 juni van Ana Davila Martinez, corporate distribution & logistics bij Heineken, voor het eerst over Green Freight Europe.

Voor wie het ook ontgaan is: Green Freight Europe een initiatief dat eind maart al werd gelanceerd door een consortium van internationaal opererende verladers en vervoerders. Het is een vrijwillig programma voor verbetering van de milieuprestaties van wegvervoer in Europa. Het initiatief stelt zich ten doel een gestandaardiseerd Europees systeem op te zetten voor het verzamelen, analyseren en monitoren van CO2-emissies als gevolg van vrachtvervoer over de weg. Verladersorganisatie EVO en de European Shippers’ Council vormen samen het secretariaat, laat ik mij door Ana Davila Martinez vertellen.

Emissies worden berekend en gemonitord via een centrale database en verladers kunnen verschillende vervoerders met elkaar vergelijken aan de hand van hun milieuprestaties. Op die manier moet het logistiek managers in staat stellen de ecologische voetafdruk van hun producten te bepalen. Voor de vervoerders ligt het voordeel bij het feit dan ze steeds meer milieubewuste consumenten aantrekken.

Nu sta ik altijd een beetje sceptisch tegenover dit soort goedbedoelde initiatieven. Vaak zijn het initiatieven die vol enthousiasme worden gelanceerd, ondersteuning krijgen van allerlei bedrijven, maar vervolgens niet echt van de grond komen. Het doet me denken aan de vele afstudeerscripties die vol lof worden ontvangen, vervolgens onderin de la belanden en daar voor eeuwig stof liggen te vergaren.

Mijn interesse werd weer gewekt tijdens het meerdaagse congres van SCL Europe van 19 tot en met 21 juni in Berlijn. Daar vertelde Tom Tillemans, Europees hoofd Logistiek bij Heinz, duidelijk gepassioneerd over de twee ‘groene’ initiatieven waar Heinz aan werkt, waaronder Green Freight Europe.

Achteraf sprak ik met twee toehoorders die allebei bij verschillende producenten werkten. Geen van beide supply chain professionals begreep waarom Tillemans green logistics niet als een kostenpost zag. Zij waren het helemaal niet eens met Tillemans, die er dus niet in geslaagd was om zijn toehoorders te overtuigen. Ondanks zijn tomeloze enthousiasme.

Toch is het goed dat er standaardisatie komt in de berekening van CO2-emissies. En logistieke ambassadeurs hebben absoluut een belangrijke rol, maar er is wel meer werk aan de winkel. Als CO2-emissies in jaarverslagen worden opgenomen en er ook KPI’s worden vastgelegd, dan wordt dit een terugkerend punt op de bedrijfsagenda, in plaats van een mooi plan onderin de la. Dan wordt het wellicht toch nog wat met die groene initiatieven.