Efficiënter orderpicken met de ‘milk run’-methode

Een orderpicksysteem ontwerpen dat pakketten ook tijdens piekmomenten in het magazijn snel en efficiënt aan klanten verstuurt, is een hele uitdaging. Promovendus Jelmer van der Gaast van Rotterdam School of Management, Erasmus University (RSM), slaagde erin modellen te ontwikkelen die ontwerpers kunnen gebruiken om de prestaties van orderpicksystemen te controleren en te verbeteren.

Online winkelen heeft het voordeel dat bestellingen op elk moment van de dag geplaatst kunnen worden. Maar in het magazijn leidt die flexibiliteit tot onvoorspelbare pieken in de orderstroom. Jelmer van der Gaast onderzocht daarom eerst hoe picksystemen in naar zones opgesplitste magazijnen geoptimaliseerd kunnen worden.

In elke zone verzamelen pickers goederen die ze vervolgens naar een centraal verzamelpunt brengen. Daar worden ze ingepakt en voorbereid om verzonden te worden. Het picken in zones stelt magazijnontwerpers echter voor diverse uitdagingen. Hoe groot moet elke zone zijn? Hoeveel orderpickers heb je daarvoor nodig? Welke goederen sla je in welke zone op? En in welke hoeveelheden?

Voorspellen

In zijn onderzoek ontwikkelde Van der Gaast een analytisch model dat kan voorspellen hoe een specifieke indeling zal presteren, zélfs als er sprake is van schommelende orderstromen. Hij controleerde zijn resultaten aan de hand van datasets uit een bestaand magazijn. Daaruit blijkt dat zijn model de efficiëntie van een picksysteem zeer nauwkeurig voorspelt. Dat maakt het volgens de onderzoeker een handig hulpmiddel voor het testen van nieuwe systemen.

De promovendus breidde zijn model uit om te kunnen voorspellen welke invloed samenkomende lopende banden vanuit de verschillende zones in een magazijn hebben. Bij dergelijke knooppunten loopt de goederenstroom vaak vast en komt de efficiëntie van het hele systeem onder druk te staan. In zijn onderzoek berekende Van der Gaast op welke punten er bufferzones ingericht moeten worden om vastlopen te voorkomen. Hij ontdekte dat de optimale allocatie van bufferruimtes afhankelijk is van het aantal binnenkomende orders.

‘Milk run’

Het melkronde-systeem of de ‘milk run’ is een relatief nieuwe aanpak van het orderpicken. De picker maakt daarbij voortdurend rondes door het magazijn en neemt onderweg goederen mee die hij aan het eind van elke ronde bij het verzamelpunt aflaadt. Zodra er een nieuwe klantorder binnenkomt, wordt die onmiddellijk doorgegeven aan de picker op de werkvloer. De eerstvolgende keer dat hij tijdens zijn ronde langs de opslaglocatie komt, neemt hij het artikel mee.

Dit systeem heeft als voordeel dat de orderpickers minder tijd nodig hebben om een bestelling te verzamelen. De overstap van een traditioneel systeem naar de ‘milk run’ vergt echter wel extra investeringen. De berekeningen van Van der Gaast laten zien dat orderpicking met het melkronde-systeem een aantrekkelijke en aanzienlijk snellere methode is wanneer de orders snel na elkaar binnenkomen, vooral als de producten op een efficiënte manier liggen opgeslagen.

Het proefschrift ‘Stochastic models for order picking systems’ van Jelmer van der Gaast is hier te downloaden.