Crossborder supply chains

In ons verenigde Europa zijn de grenzen aan het vervagen. Met de auto kun je tegenwoordig 27 lidstaten langs zonder ergens aangehouden te worden. Er is vrij verkeer van mensen. Voor vrachtwagens is dat nog niet in alle gevallen zo, maar ook in het vrachtvervoer binnen Europa zijn grenspassages veel makkelijker geworden. In de supply chain-wetenschap worden grenzen vaak compleet genegeerd. Goederenketens van bedrijven zijn vaak internationaal, zelf intercontinentaal, maar het feit dat daarbij grenzen worden gepasseerd, wordt meestal niet meegenomen. En toch veroorzaken die grenzen oponthoud en onzekerheid. Deze onzekerheid zou, net als de veranderende vraag en andere oorzaken van onzekerheid, in modellen opgenomen moeten – en kunnen – worden.

Nu is er met die grenzen iets raars aan de hand: het controleren bij een grens gebeurt op een hele krakkemikkige manier. Je controleert namelijk de vervoerder, die vaak niet eens goed weet wat hij vervoert (en dat ook niet wil weten). De eigenaren van de lading staan meestal op afstand en zijn soms bij de vervoerende partij niet eens bekend. Met andere woorden: de informatievoorziening bij een grens is vaak ondermaats. Hoe kun je dan goed controleren wat er het land binnenkomt of uitgaat?

Een veel betere manier zou zijn om de beschikbare informatie in de supply chain te gebruiken. Die informatie moet dan wel compleet zijn en van begin tot eind in de supply chain worden gedeeld. Daarnaast zou die informatie beschikbaar moeten zijn voor toezichthoudende instanties zoals de douane. Deze manier van denken is de basis voor een heel aantal onderzoeksprojecten, zoals de EU-FP7-projecten Integrity, IT-Aide, Cassandra en Core. In deze projecten wordt gewerkt aan tools voor ketentransparantie en aan informatievoorziening voor compliance door middel van generieke dashboards.

Een belangrijk gevolg van deze ontwikkeling is dat grenzen helemaal geen barrières meer hoeven te zijn. Met verbeterde transparantie in de supply chain is het helemaal niet nodig om op onlogische plekken, zoals een toevallige grens, de goederen op te houden, te inspecteren en allerlei vragen te stellen. Dit levert grote voordelen op voor het logistieke systeem en voor onze economieën.

Met dit soort projecten loopt de supply chain-wetenschap ineens voor de troepen uit! Grenzen kun je negeren, al was, en is, er nog wel veel werk te doen aan de onderliggende informatievoorziening in supply chains om dit mogelijk te maken.

Albert Veenstra, hoogleraar International
Trade Facilities & Logistics, TU/e