Als je gruwelt van de politiek, gruwel je van jezelf

Interim management in de supply chain is net politiek. Ik weet niet of u wel eens naar de serie Borgen kijkt? Een geweldige serie die op maandagavond rond 23.00 uur wordt uitgezonden op Nederland één. Centraal staat Brigitte Nyborg, Deens politica. Ze is premier van Denemarken geweest, na een verkiezing nederlaag is ze gaan werken voor een grote farmaceutische multinational. Uiteraard kruipt het bloed waar het niet gaan kan en wil ze terug keren in de politiek. Ze richt de nieuwe democraten op, een partij die je volgens mij kunt vergelijken met het Nederlandse D66.

 

Brigitte wil natuurlijk zo snel mogelijk dat haar partij een serieuze speler wordt in het Deens politieke landschap. We kennen allemaal nog het drama Rita Verdonk. Rita had meer voorkeurstemmen dan Mark Rutte tijdens de tweede kamer verkiezingen in 2006 en verliet na een heftige interne strijd de VVD om uiteindelijk met haar eigen partij, Trots op Nederland, terug te keren in het Nederlandse politieke landschap. (Over de strijd tussen Mark en Rutte is trouwens een fantastische documentaire gemaakt: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1384725.)

Wat niemand had verwacht, gebeurde in 2010. Rita haalde onvoldoende stemmen tijdens de tweede kamer verkiezingen en verdween uit de tweede kamer en uit de politiek.

‘Dat gaat mij niet gebeuren’ dacht Brigitte Nyborg, onze Deense politica. Brigitte is best een aimabele vrouw, althans in mijn ogen. Sociaal, gedreven, een tikje idealistisch, maar ze is ook een rasechte politica. Ze kent het klappen van de zweep en weet dat de gevestigde politieke orde haar niet zo maar zal toelaten, want, en dat is een belangrijk maar simpel gegeven, er zijn altijd hetzelfde aantal zetels te vergeven in het parlement. Dus zetels winnen betekent voor de ander zetels verliezen. De een zijn brood is tenslotte de ander zijn brood.

Ik had altijd een beetje afkeer van de politiek gehad. Al dat gekonkel en gedoe. Kijk en luister eens naar een gemiddeld debat in de tweede kamer. Vliegen afvangen. Weinig samenwerking en de wil er met elkaar iets van te maken. Niet eigen volk maar eigen belang eerst zullen we maar zeggen.

Om nog maar niet te spreken over de kiezers. De meeste zijn rasechte opportunisten. ‘Ik stem de huppeldepup partij en als die aan de macht komt wordt het allemaal beter’. Om vervolgens vier jaar later op de volgende partij te stemmen omdat die politici van de huppeldepup partij toch niet waar gemaakt hebben wat ze beloofd hadden. Zo gaat dat.

Leerzaam

Tot ik een belangrijk inzicht kreeg dat mijn visie op de politiek permanent veranderde omdat ik veel van die politiek kan leren, sterker nog, heb geleerd door te luisteren en te kijken. De wetten van de politiek komen in hoge mate overeen met de wetten van het interim management.

Wij hanteren bij de uitvoering van projecten waarbij we interim managers inzetten het zogenaamde SscolP model waarbij de eerste S staat voor stakeholders. De aanleiding voor het inzetten van een interim manager is vaak een vakinhoudelijk supply chain of logistiek vraagstuk. Maar wat is de werkelijke vraag en belangrijker nog, wat is de werkelijke oorzaak? Daarom maken we voor en tijdens een project een stakeholders analyse. Wie heeft welke belangen bij de verbetering, verandering, of juist niet. Zoals in de politiek geldt dat de één zijn dood de ander zijn brood is, geldt dat ook bij interim management.

Als een interim manager daadwerkelijk veranderingen of verbeteringen weet te realiseren dan is er altijd wel iemand (of meerdere iemanden) die dat eigenlijk niet zo leuk vindt. Waarom lukt hen dat wel en ons niet? En dan begint het gekonkel. Zeggen dat je meedoet, maar intussen achter de schermen de boel saboteren, gaan voor eigen belang en niet voor het collectieve belang. Hé, lijkt dat niet verdacht veel op de wetten en gebruiken in de politiek?

Net als in de politiek moet een interim manager ogen en oren van voren en van achteren hebben, de stakeholders goed kennen en waar nodig tijdelijke coalities sluiten. Leerzaam die politiek!

Michel van Buren, Directeur BLMC