Waarom we vaak middenin een project opgeven

Hoe komt het dat mensen vaak middenin een project vastlopen? Vol enthousiasme beginnen ze ergens aan, maar geleidelijk aan krijgen ze er steeds minder zin in. Toch, als het lukt om vol te houden, dan neemt het enthousiasme later vaak plotseling weer toe. Het NRC Handelsblad van 15 april schrijft dat een team van Amerikaanse psychologen dit verschijnsel van voor naar achter heeft uitgeplozen.

In het begin van een project meten mensen hun voortgang af aan wat ze al hebben gedaan; hoe ver ze al zijn. Daardoor neemt hun motivatie geleidelijk af. Als het goed is volgt dan in de loop van het project een omslag: mensen meten hun vooruitgang niet langer af aan wat ze al hebben gedaan, maar aan wat ze nog moeten doen; hoe ver ze van hun doel af zijn. Daardoor neemt de motivatie weer toe.

Motivatiedip
Dat betekent dat mensen in het midden van elk project met een forse motivatiedip kampen. In het midden zijn ze zo ver af van het begin, dat elk stapje vooruit procentueel maar weinig voorstelt, en ook zo ver van het einde af, dat vooruitgang ook ten opzichte daarvan slecht merkbaar is. Daardoor kan het voorkomen dat mensen de omslag niet kunnen maken van ‘hoe ver ze al zijn’ naar ‘hoeveel ze nog moeten’ en als gevolg daarvan er gewoon mee ophouden.

Om te onderzoeken of dit werkelijk zo is, deden de Amerikanen een aantal experimenten met een paar honderd studenten. De verwachte U-curve ging voor elk experiment op, zelfs als studenten gevraagd werd om geld voor een goed doel. Als ze te horen kregen hoeveel er nog nodig was, gaven ze meer geld tegen het eind van de collecte, wanneer het financiële einddoel bijna was bereikt. Maar als ze te horen kregen hoeveel er al in de pot zat, gaven ze juist meer geld aan het begin van de collecte.