Tijd van schaarste

We leven in Nederland vanuit welvaartsoogpunt momenteel in een tijd van overvloed, ondanks de economische crisis. Maar ondertussen zien we in de toekomst maar al te goed perioden van schaarste op onze af komen. Fossiele brandstoffen raken op den duur onvermijdelijk uitgeput. Grondstoffen beginnen ook al schaarser (en daarmee duurder) te worden; omdat China de voor hightech producten benodigde zeldzame aardmetalen beheersen, heropenen westerse landen oude mijnen. Een ander schaars goed zal zoet water worden, niet alleen door klimaatveranderingen maar ook door toenemende welvaart in opkomende economieën. Die laatste trend leidt weer tot voedselschaarste. Een vijfde onvermijdelijk gebrek betreft (geschoold) personeel door de snel toenemende vergrijzing.

Het grootste gebrek waar directeuren en managers nu al onder gebukt gaan is tijd. Tijdschaarste is de belangrijkste van allemaal. Al de genoemde dreigingen van opkomende schaarste (brandstoffen, grondstoffen, zoet water, voedsel en personeel) vergen aandacht en dus tijd. En in de huidige, nog steeds onzekere financiële omgeving moeten zakelijke beslissers veel tijd besteden aan het keren van het economische tij. Zij hebben helaas niet de luxe om veel tijd te besteden aan toekomstige ontwikkelingen; zij moeten eerst het hoofd bieden aan de bedrijfsproblemen in het hier en nu.

De enige manier om uit deze schijnbare impasse te komen is jezelf open te stellen voor andere en nieuwe ideeën, open te staan voor open innovatie. Er zijn nu eenmaal per definitie meer hersenen buiten mijn afdeling, buiten mijn bedrijf dan erbinnen. Anderhalf jaar geleden gingen bij mij de ogen echt open voor open innovatie tijdens een interactieve sessie van IMD Business School in Lausanne hierover. Alle deelnemers droegen in een business case daadwerkelijk bij aan toegepaste innovatie voor een Amerikaans autoraceteam in de competitie van Nascar. En sessieleider professor Corey Billington van IMD vertelde dat Procter & Gamble al vijftig procent van de R&D via open online innovatieplatform www.innocentive.com uitbesteed. Sociale netwerken blijken de beste oplossers van problemen te zijn.

In het licht van open innovatie is het van wezenlijk belang om je oren regelmatig te luisteren te leggen buiten de deur; ook of misschien wel juist voor beslissers in de supply chain. De afgelopen maand sprak ik op twee gelegenheden een paar supply chain directeuren. Ze vertelden mij dat het absoluut noodzakelijk was om af en toe met collega-professionals te praten om ervaringen te delen. Al ze zouden willen, dan konden ze hun hele agenda’s volplannen met conferenties, congressen, seminars, summits, master classes, workshops, fora en andere supply chain evenementen.

Sociaal netwerken kan voor supply chain professionals een dagtaak worden. Om te weten welke bijeenkomsten echt interessant zijn en waar je collega-professionals ook heen gaan, moet je dit hun vragen. Je ontkomt er tegenwoordig als drukke beslisser niet aan om wat tijd te besteden aan platformen als LinkedIn en hierin actief te participeren, ook al lijkt het soms niet meteen iets op te leveren. Maar sociaal netwerken is nu eenmaal eerst iets geven en dan pas iets ontvangen. Sociale netwerken kunnen grote besparingen in tijd opleveren, denk aan het werven van personeel en het uitwisselen van kennis. Maar voor elke besparing moet je wel echt een investering doen, al was het maar wat tijd en moeite. Voor niets gaat de zon op. (En om die te gebruiken moet je ook investeren).

ir. Martijn Lofvers
Uitgeefdirecteur & hoofdredacteur Supply Chain Magazine
martijn.lofvers@supplychainmedia.nl