Het zal niet zomaar de opening van het NOS Journaal halen, maar interessant is de benchmark van de Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (VBDO)  zeker wel. De top is vrij smal, maar bestaat wel uit echt vooruitstrevende bedrijven op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Een interessant aspect is dat Akzo Nobel in twee jaar tijd een sprong heeft gemaakt van een 3,5 naar een 9-. In sporttermen van degradatiekandidaat tot kampioensploeg. Doping? Nee, daar zit heel gericht beleid achter, omgezet in concrete daden. Een mooi voorbeeld is het leveranciersmanagement van AkzoNobel. Dit beperkt zich niet tot het uitvoeren van audits, maar gaat duidelijk een stap verder door samen met leveranciers te werken aan het verduurzamen van de keten.

De benchmarkrapportage is publiek toegankelijk via de VBDO-website, dus u kunt zelf opzoeken wie koplopers en achterblijvers zijn. Voor de staartbedrijven heb ik trouwens meer letters nodig: vijf van de in totaal veertig beoordeelde bedrijven scoren al vier jaar op rij een 2 of lager.

Voor mij blijft het onbegrijpelijk dat je dit als management laat gebeuren. Mogelijke verklaringen? Het meetinstrument deugt niet: ‘We doen wel veel, maar het wordt niet meegenomen’. Andere prioriteiten (‘Aandeelhouders kijken vooral naar financiële prestaties’) en oh ja, het was ook nog eens crisis. Okay, maar toch niet vier jaar op rij?!

En zo kunt u er misschien nog wel een paar bedenken. Het doet mij allemaal te veel denken aan argumenten als valutaire tegenwind en (oneerlijke) buitenlandse concurrentie. Ofwel: bij tegenvallende prestaties wordt vooral gekeken naar externe factoren, te weinig wordt het eigen functioneren kritisch onder de loep genomen.

Het lijkt mij verstandig om de energie die gaat zitten in defensief, negativistisch denken om te zetten in positieve daden. VBDO-koplopers als AkzoNobel, Philips, DSM, Unilever en Reed Elsevier laten zien dat daarmee aansprekende resultaten te behalen zijn. Voor de benchmark van 2010 bent u te laat, maar vanaf 2011 kunt u de vruchten gaan plukken.

Bart Vos is NEVI hoogleraar Inkoopmanagement aan de Universiteit van Tilburg en expert partner bij Coppa Consultancy.

bart.vos@coppa.nl

Afgelopen week las ik in de krant dat de politie een inval heeft gedaan bij een logistiek bedrijf in Oostvoorne. De directe aanleiding van de inval bleek de aanhouding van een 32-jarige Poolse chauffeur in februari te zijn die te veel gedronken had en met een vals kenteken rondreed. De chauffeur werd toen aangehouden, omdat de container op zijn vrachtauto te ver uitstak. Na onderzoek bleek het kenteken vals, waarop de oplegger in beslag werd genomen. De politie zag daarmee genoeg aanleiding om een inval te doen bij het bedrijf waar de Pool verklaarde voor te werken.

Toen ik dit bericht had gelezen, vroeg ik me af of de eigenaar van de bewuste container had beseft met wel logistiek bedrijf het in zee was gegaan. Zou deze verkeerde keuze, misschien wel bewust gedaan uit kostenoverwegingen, een negatieve invloed op het imago van de eigenaar kunnen hebben. Stond de naam van de eigenaar op de bewuste container?

Afgelopen maand kwam door een eigen audit van Apple aan het licht dat leveranciers zich schuldig hadden gemaakt aan kinderarbeid. Deze eigenhandige openbaring heeft zeker voor een negatieve impact op Apple’s imago gehad. Maar het bedrijf had ook kunnen zwijgen. Maar dan was het misschien door eigen medewerkers uitgelekt.

Terwijl ik hierover nadacht, was ik benieuwd geworden welk logistiek bedrijf in Oostvoorne het eigenlijk betrof. Misschien kon ik hiermee achterhalen van welke opdrachtgever de container was. Via Google vond ik het bewuste bericht over de inval door de politie in veelvoud. Maar het bleek bij alle internetsites om precies hetzelfde bericht te gaan. Geen van de webredacteuren had de moeite genomen om zelf iets toe te voegen. Nergens stond de naam van het logistieke bedrijf. Via internet wist ik al snel te achterhalen dat er in mijn ogen slechts drie bedrijven in Oostvoorne hiervoor in aanmerking kwamen gezien de vermelde bedrijfsomvang: Field Sea, Thema Transport en Transportbedrijf W. van Marion. Uiteraard had ik de drie bedrijven kunnen bellen om te checken of het toevallig last had gehad van een politie-inval. Maar Supply Chain Magazine is niet geïnteresseerd in nieuws. Het duiden van het nieuws en het signaleren van trends vind ik veel wezenlijker.

Wellicht zullen de twee onschuldige bedrijven zichzelf bij ons melden. Dan kom ik zo vanzelf te weten welke logistiek bedrijf in de fout is gegaan. Misschien wordt dan ook duidelijk wie de eigenaar is van de bewuste container. Of zou het zelfs zo ver komen dat dit bedrijf zichzelf meldt, net als Apple eigen misstanden in de supply chain aan het licht heeft gebracht? Misschien is het nadrukkelijk naleven van maatschappelijk verantwoord ondernemen in de supply chains in Nederland nog niet zo ver. Zo lang de Nederlandse logistieke (web)journalisten te lui zijn om zelf te graven in duidelijke misstanden, hebben de bedrijven in onze binnenlandse supply chains niks te vrezen voor hun imago. Hopelijk staat er echter binnenkort een logistieke Alberto Stegeman op om Nederlandse misstanden in de supply chain aan het licht te brengen. Dat werkt positief voor de evolutie van (maatschappelijk verantwoord) supply chain management in Nederland.

ir. Martijn Lofvers, trendwatcher en hoofdredacteur Supply Chain Magazine
martijn.lofvers@supplychainmedia.nl

Lees dit artikel in .pdf >>

Lees dit artikel in .pdf >>

Lees dit artikel in .pdf >>