Supply Chain Magazine » duurzaamheid

Rituals en BCC ontlopen economische malaise

Marieke — Wed, 18 Jan 2012 14:49:16 +0000

Voor winkeliers was het afgelopen jaar een teleurstelling maar voor Rituals en BCC viel het mee. Rituals doet strategisch niet mee aan de crisis, zo grapt directeur Raymond Cloosterman van Rituals in het Financieele Dagblad van 11 januari 2012. Bij BCC zit er sterke groei in de internetverkoop.

De verwachting was dat in 2011 juist weer meer zou worden verkocht, maar dat bleek ijdele hoop. Het weer sloot niet aan op de seizoenen, de landencrisis breidde zich uit, de overheid voorspelde bezuinigingen en de consument werd somber. ‘Hoewel je de meest verschrikkelijk dingen leest, kunnen wij terugkijken op een zeer gezond 2011’, zegt Cloosterman. ‘We zijn met twintig procent autonoom gegroeid in Nederland en België.’

Anticyclisch
Rituals, dat inmiddels ongeveer tweehonderd winkels heeft, positioneert zich als een prestigemerk dat toch toegankelijk is. De keten investeert veel in nieuwe producten. ‘Misschien dat die ons er wel doorheen slepen. In 2011 hebben we 150 nieuwe producten toegevoegd. Dat is heel veel voor onze winkels. Daar zijn we anticyclisch in. We willen blijven verrassen.’ Cloosterman denkt dat zijn producten – originele en betaalbare cadeautjes – minder door een crisis worden geraakt.

Online verkoop
Elektronicaketen BCC profileerde zich een tijdje als duurzaam. Directeur Paul Havinga concludeerde al snel dat die profilering onvoldoende is in de elektronicamarkt. ´Duurzaamheid zit nog steeds in onze beloften, maar we hameren nu vooral op de beste prijs en de beste service.’ Meer en andere communicatie heeft in zijn ogen geholpen om te groeien tegen de markttrend in. De groei is sterk in de internetverkoop. Door een sterke combinatie offline en online wordt het drukker in de winkels van BCC. Havinga ziet weinig consumenten voor goedkopere producten kiezen. Volgens trendvorsers genieten consumenten meer thuis. ‘Plezierartikelen als tablets gaan als warme broodjes over de toonbank’, aldus Havinga.

Verduurzaming motor voor innovatie tapijtfabrikanten

Marieke — Tue, 17 Jan 2012 15:06:17 +0000

Tapijtfabrikant InterfaceFlor ziet duurzaamheid als een belangrijke bron van innovatie. Eentje die nieuwe producten opleverde met honderd procent hergebruikt garen van oude tapijttegels of visnetten. Het bedrijf gaat de terugname van gebruikt tapijt met afvalverwerker Sita op Europese schaal opschalen, zo valt te lezen in Het Financieele Dagblad van 3 januari 2012.

Bij de Scherpenzeelse onderneming kijken ze goed naar de natuur. ‘We hebben de designers letterlijk het bos in gestuurd’, zegt Ton van Keken, verantwoordelijk voor de operaties in Europa, Afrika, het Midden-Oosten en India. Daardoor heeft InterfaceFlor nu tegels met patronen van ‘georganiseerde chaos’, zoals bladeren in het bos en kiezel in rivierbanken. ‘Die zijn zo onregelmatig dat het minder snijverlies oplevert. Je kunt de tegels bijvoorbeeld in meer richtingen leggen.’

Winstgevendheid
Stef Kranendijk, topman van Desso in Waalwijk, zegt dat ook de grootste tapijtbedrijven, Shaw en Mohawk, zich gestort hebben op duurzaamheid. Vanuit financieel oogpunt vindt hij dat heel verstandig. Marktaandeel en winstgevendheid van Desso zijn gegroeid nadat de cradle-to-cradlefilosofie is omarmd. Sinds het gebruik van herbruikbare grondstoffen is het Europese marktaandeel in tapijttegels twee procentpunt gegroeid. En de winstgevendheid van een procent naar bijna tien procent.

Kennis en investering
De tapijtindustrie versnelt de vernieuwing in productdesign. ‘Het blijft in eerste plaatse een schoonheidswedstrijd’, zegt Van Keken van InterfaceFlor. ‘Als klanten iets niet mooi vinden, kopen ze het niet. ‘Net als in de modewereld komen tapijtfabrikanten steeds vaker met nieuwe collecties.’ Het aantal producenten is op een hand te tellen.

Het trucje is volgens Van Keken niet snel te kopiëren, omdat er kennis en dure machines voor nodig zijn. De zogenoemde ‘Shakira’s’ halen het garen en rugmateriaal van tapijttegels uit elkaar om die opnieuw te kunnen gebruiken. ‘De terugverdientijd is niet geweldig, maar voor tapijtklanten het het een enorme waarde in de markt.’

Vlaanderen moet innoveren voor behoud logistieke positie

Marieke — Thu, 01 Dec 2011 11:19:02 +0000

Enkel een doorgedreven innovatie kan ervoor zorgen dat de logistieke sector een eersterangsrol zal kunnen blijven spelen. Zo zal er nog meer op moeten worden ingezet op technologische innovatie, business model innovatie en duurzaamheid. Dat blijkt uit recent onderzoek van kenniscentrum Flanders DC, dat op 29 november 2011 werd gepresenteerd bij Katoen Natie.

‘Vlaanderen als logistiek centrum’ is één van de speerpunten van Vlaanderen in Actie om van Vlaanderen een topregio te maken. Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit, liet Vlerick-onderzoekers nagaan wat de sterktes van deze regio op dit vlak zijn. ‘Onze geografische ligging is uiteraard één van onze grootste sterktes, maar we mogen die sterkte niet als vanzelfsprekend beschouwen’, zegt Vlerick-professor Robert Boute. ‘We moeten blijven inspelen op de trends in het logistieke landschap.

Innovatie
In Vlaanderen is steeds minder ruimte voor logistieke infrastructuur en de Vlaamse wegen slibben dicht terwijl nabije (oostelijke) regio’s beduchte concurrenten worden. De studie toont aan dat de bestudeerde succesvolle logistieke bedrijven in Vlaanderen allemaal innovatief zijn en dezelfde kenmerken vertonen. Ze gebruiken de meest geavanceerde IT-technologie, niet alleen voor de ondersteuning van de operatie, maar ook als platform voor nieuwe bedrijfsmodellen. Zo gebruiken ze cloud technologie, waarbij heel flexibel quasi onbeperkte rekenkracht en opslagruimte kan worden gehuurd.

Nieuwe samenwerkingsverbanden worden gesmeed in de supply chain, bijvoorbeeld om transportmiddelen beter te benutten, en nieuwe markten worden opgebroken, zoals de overgang van bulk naar kleine hoeveelheden van gepersonaliseerde artikelen. Ook hebben de succesvolle bedrijven de klemtoon op duurzaam gelegd, zowel in de distributiecentra als tijdens het transport. Het gaat om afvalvermindering, het gebruik van hernieuwbare energie en de vermindering van de CO2-uitstoot.

E-commerce
Flanders DC ziet e-commerce als een van de groeipolen van logistiek de komende jaren. ‘De logistiek achter e-commerce is een kritiek punt. De toegelaten foutmarge ligt op nul; elke bestelling is cruciaal. In dit complexe logistieke verhaal kan Vlaanderen een meerwaarde betekenen, ondanks de hoge loonkosten en de hoge belastingdruk’, vindt Boute. Dankzij de combinatie van de aanwezige know-how, vaardigheden en technologie is Vlaanderen goed geplaatst om de nodige innovaties te realiseren.
Samen met Flanders Investment and Trade is Flanders DC kenniscentrum voornemens om deze kennis inzetten om de sterktes van de regio Vlaanderen aan buitenlandse investeerders aan te tonen. Tegelijkertijd wil het ook aan de Vlaamse actoren in de logistieke sector het belang aantonen van een doorgedreven innovatie.

Nieuwe vastgoedspeler De Paepe bouwt met beton

Marieke — Mon, 14 Nov 2011 14:02:48 +0000

De Belgische vastgoedontwikkelaar De Paepe Group breidt uit naar Nederland door het aantrekken van een Nederlandse partner, Anton van Vlerken. Het bedrijf is naar eigen zeggen sterk uit de Europese crisis gekomen en maakt nu de stap naar internationale expansie. Duurzaamheid is de motor achter de ambities van de De Paepe Group: niet als vaag ideaal, maar als economische drijfveer.

‘Veel bedrijven hebben het tegenwoordig over duurzaamheid. Je kunt er bijna niet meer omheen als ondernemer. Maar ik doe niet aan greenwashing: twintig jaar geleden was ik al met duurzaamheid bezig’, zegt CEO Ignace De Paepe in een persbericht, die van betonmaker uitgegroeide tot succesvol Belgisch ontwikkelaar van en investeerder in diverse vastgoedprojecten. De Gentenaar bouwde de hoogste toren van Vlaanderen: de MG Tower (119 meter).

‘Milieu en energie zijn altijd belangrijk voor me geweest. Ik ben bijvoorbeeld al sinds jaar en dag een voorstander van bouwen in beton, wat enorme voordelen oplevert voor energiegebruik.’ Zelfs distributiecentra bouwt De Paepe hoofdzakelijk met beton. Volgens De Paepe iets dat in Nederland vrijwel niet gebeurt omdat het te duur wordt bevonden.

Michael Braungart: ‘Recycling is niet genoeg’

Marieke — Wed, 14 Sep 2011 08:30:31 +0000

Michael Braungart, bedenker van het Cradle-to-Cradle-concept, ergert zich aan begrippen als ‘duurzaamheid’, ‘klimaatneutraal’ en ‘voetafdruk’ – de hoeveelheid grondstoffen die mensen verbruiken, omgerekend naar het aardoppervlak. ‘We denken dat we het milieu beschermen door minder afval te produceren, minder water te verbruiken’, zegt Braungart in NRC Weekend van 3 en 4 september 2011.

Volgens Braungart is minder slecht echter nog niet goed. ‘Koolstofneutraal bestaat niet. Een boom is ook niet koolstofneutraal. Als Nederland in 2050 koolstofneutraal wil zijn, zoals de bedoeling is, moet Nederland ophouden te bestaan. En als je vindt dat de mens zijn voetafdruk zoveel mogelijk moet verkleinen, zeg je eigenlijk dat de mens er beter niet had kunnen zijn. [...] Mieren verbruiken ongeveer eveneveel calorieën als mensen. Maar zij geven alles terug‘, aldus Braungart die van mening is dat iets wat afval wordt een gebrekkig product is.

Recycling is dan ook niet genoeg om het probleem op te lossen, omdat recycling in de praktijk downcycling betekent. Veel teruggewonnen grondstoffen worden alleen nog verwerkt in minderwaardige producten. ‘Metalen als kobalt, chroom, mangaan en wolfraam gaan nu voorgoed verloren als ze in een auto worden verwerkt. Ze komen in het staal terecht en kunnen daaruit niet meer worden teruggewonnen. Terwijl die metalen veel belangrijker zijn dan olie. Het energieprobleem kunnen we wel oplossen. We hebben de zon. Maar voor deze grondstoffen bestaat geen alternatief. Er vallen domweg niet genoeg meteorieten op aarde. Dit wordt een steeds belangrijker thema in de economie. Mercedes betaalt langzamerhand per auto meer aan materiaalkosten, dan aan arbeidskosten.’

Concurrentievoordeel
Er zijn kansen voor Europa. Wie zijn materialen in kringlopen hergebruikt, heeft een concurrentievoordeel. Zo worden arbeidskosten minder relevant. Mercedes moet eigenlijk geen auto’s verkopen, maar alleen het recht om ermee te rijden.’ Volgens Braungart zijn er in Nederland al zo’n 280 bedrijven die op deze basis willen werken.

Chemieconcern DSM bouwt het complete bedrijf om volgens Braungarts uitgangspunten, tapijtproducent Desso ontwikkelde het ‘airmaster’ tapijt dat een luchtzuiverende werking heeft, papierfabriekant Van Houtum ontwikkelde het milieuvriendelijkste wc-papier ter wereld, keramiekproducent Mosa onderzoekt de mogelijkheid van een soort statiegeld op tegels en kantoorinrichter Ahrend ontwikkelde een 100 procent recyclebare bureaustoel. ‘Alle producten moeten opnieuw worden uitgevonden’, zegt Braungart.

Woonspecialist DMG streeft naar 20 procent CO2-reductie

Marieke — Thu, 01 Sep 2011 10:36:34 +0000

De Mandemakers Groep (DMG) in Waalwijk wil in de komende vijf jaar de CO2-uitstoot met minimaal 20 procent reduceren. Als eerste Nederlandse retailer binnen de woonsector maakt het bedrijf gebruik van een Langere en Zwaardere Vrachtautocombinatie (LZV) voor het vervoer van en naar het distributiecentrum. ‘We merkten dat het vervoer naar onze hub in Hoogeveen niet efficiënt was’, vertellen Mark Strijbos, algemeen directeur en directeur Operations, en Olav van Berkel, logistiek manager bij DMG aan Supply Chain Magazine.

Pas eind mei werd bekend dat het kabinet langere en zwaardere vrachtwagens permanent toe staat in Nederland, maar DMG besloot al ruim eerder over te gaan tot aanschaf van de LZV’s. ‘We reden dagelijks vier keer met een volle trailer naar het distributiecentrum in Hoogeveen, en met lege trailers terug. Door de inzet van een LZV kunnen we Hoogeveen nu met twee ritten bevoorraden. We verwachten alleen al op dit traject een brandstofreductie van zo’n veertig procent’, lichten Strijbos en Van Berkel de aanleiding van de aanschaf toe.

Volgens DMG gaan duurzaamheid en kostenbesparing vaak hand in hand. Strijbos en Van Berkel: ‘Voorafgaand aan investeringsbeslissingen maken we een globale inschatting van de resultaten, maar er wordt beslist niet tot drie cijfers achter de komma doorgerekend.’ De managers verwachten dat de totale terugverdientijd van de LZV’s ongeveer twee jaar is. De retailer heeft zich met het project ingeschreven voor de Lean & Green Awards, een initiatief van het ministerie van Infrastructuur en Milieu.

Eigen beheer
Op de vraag waarom DMG ervoor kiest om het transport in eigen beheer te houden, antwoorden Strijbos en Van Berkel: ‘Specifieke vakkennis over keukenmeubelen en aansluiting van elektra, water en afvoerkanalen is onontbeerlijk. Daarnaast fungeert de bemanning van onze vloot als het visitekaartje van DMG naar onze klanten. We noemen ze dan ook geen chauffeurs maar bezorgers. Ze moeten zich heel goed kunnen inleven in de klant die één keer in de zeven à tien jaar een nieuwe keuken koopt, terwijl zij er zelf minimaal zeven per dag bezorgen.’

Verreweg de meeste keukens worden ingekocht bij Duitse producenten, die volgens strenge milieu-eisen werken. Een onderwerp dat regelmatig de revue passeert tussen DMG en de leveranciers is het reduceren van verpakkingen.

Unilever-topman wil ecologische voetafdruk halveren

Marieke — Tue, 16 Aug 2011 14:35:34 +0000

CEO Paul Polman wil de omzet van Unilever verdubbelen: van 40 miljard naar 80 miljard. Tegelijkertijd wil hij de ecologische voetafdruk van de bedrijfsactiviteiten tegen 2020 halveren. Hoe? Door water- en energieverbruik en de broeikasemissie terug te brengen, en grondstoffen zoals palmolie en thee op duurzame wijze in te kopen. Dat zegt hij in een uitgebreid interview met NRC Weekend op 13 en 14 augustus 2011.

Unilever, dat er prat op gaat elke dag wereldwijd 160 miljoen producten te verkopen, realiseert nu al ruim de helft van zijn omzet in groeimarkten zoals Turkije, Brazilië, Rusland, China of Mexico. ‘Tegen 2020 zal dat driekwart zijn’, aldus Polman die veel tijd in die landen doorbrengt.

Op de vraag of Unilever zijn thuismarkt aan het verliezen is, antwoordt Polman dat het eraan ligt wat met thuismarkt wordt bedoeld. ‘Mensen die aan deze kant van de wereld leven, zien opkomende markten – waar straks 85 procent van de wereldbevolking leeft – als de periferie van Europa en de VS. Wij denken niet op die manier.’

Het concern zette al in 1903 zijn eerste stappen in China en is reeds sinds 1888 actief in India. ‘Unilever was al een globale onderneming nog voor er sprake was van een Europese thuismarkt. We zijn altijd in opkomende landen actief geweest door de Nederlandse en Britse koloniale geschiedenis. In die zin zijn we ook niet echt een “Europees bedrijf”. En dat is onze kracht’, aldus Polman.

Prijzenhausse
Door de prijzenhausse van 2008 leerde Unilever dat het uiterst voorzichtig moet zijn met het doorberekenen van de prijzen. ‘De grondstofkosten zijn toen heel hard gestegen en ze bleven maar stijgen. Een aantal bedrijven heeft toen beslist zijn prijszetting aan te passen. Maar toen de grondstofprijzen heel abrupt kelderden, zijn ze uit de markt geprijsd.’

Polman is altijd erg kritisch over de hoge grondstofprijzen. ‘In een markt met normale prijzen die op een geleidelijke manier stijgen, kunnen we als Unilever maatregelen nemen om te vermijden dat de hogere kosten worden doorberekend aan de klant. Maar wat we nu zien zijn abrupte prijsontwikkelingen – niet alleen de shifts maar ook de shocks.’

Er zijn volgens Polman verschillende redenen voor. ‘De opwarming van de aarde leidt tot klimaat verschillen die hun invloed hebben op de oogst van de agrarische producten. Als China met droogte wordt geconfronteerd en vijf tot tien procent meer graan moet inkopen op de wereldmarkt, dan kan dat de prijs van graan tot vijftig procent opdrijven. En dan heb je de lage rente. Het geld is gratis. Dus er zijn partijen die met dat geld speculeren. In normale omstandigheden is een termijnmarkt noodzakelijk om je in te dekken tegen onverwachte of al te grote prijsfluctuaties. Maar als het om puur speculatief gewin gaat, vaak ten koste van een deel van de armere wereldbevolking, dan is dat funest.’

Holistische benadering
Unilever hanteert een holistische benadering richting de consument. ‘Feeling good en looking good liggen dichter bij elkaar dan mensen denken. Door die activiteiten te combineren, zitten we korter op de markt en hebben we ook meer voeling met wat de totale behoeften zijn van de klant. Kijk maar naar Nestlé dat zowel dierenvoer, water als babyvoeding verkoopt. Of Procter & Gamble met zijn luiers en huidverzorging. Ook dat zijn behoorlijk verschillende marktcategorieën, maar de kennis die in het ene segment wordt opgedaan, komt van pas in het andere’, aldus Polman.

No-brainers

Marieke — Tue, 12 Jul 2011 10:27:43 +0000

Doe je eens een gefundeerd onderzoek naar sustainable warehousing en warempel … je ontdekt dat de zogenoemde open deuren niet alleen in figuurlijke, maar ook in letterlijke zin open staan.

Verspilling van energie in de logistiek wordt heel duidelijk aangetoond in ons recente onderzoek naar verduurzaming van magazijnen. Blijkbaar staat de focus te weinig op echte sustainability. En dat verbaast me. Temeer omdat er in de supply chain echt wel veel toepassingen zijn van six sigma en lean; waar Muda het toverwoord is voor verspilling.

Maar hoe Muda is het om de lampen in een warehouse aan te laten staan als er geen mensen aanwezig zijn? DUS UIT DIE VERLICHTING TIJDENS DE PAUZES!

Hoe eenvoudig is het om een aantal keer 0,06667 m3 (gemiddelde inhoud van een) mens te verwarmen op een prettige werk temperatuur door een dikkere trui en broek aan te doen in plaats van 100.000m3 magazijn op te warmen op 20 graden Celsius?

Om maar te zwijgen over hoe logisch het is, om je dockdeuren van het warehouse dicht te laten in de winter als er geen vrachtauto is aangedockt.

En niet te vergeten al het 24/7 sluimerverbruik van koffiezetapparaten, frisdrankautomaten, scanners, printers, RF-zenders, sorteerinstallaties, acculaders, en ga zo maar door, dat echt wel eenvoudig is te beperken naar werkelijke behoefte door het uit te schakelen als het niet nodig is.

Allemaal no-brainers, maar in de discussies over duurzaamheid komt het niet of nauwelijks aan de orde. Tijd om daar verandering in te brengen.

Deze no-brainers kunnen namelijk bij elkaar opgeteld in de meeste gevallen twintig tot veertig procent besparen aan energieverbruik! En direct ook aan kosten en dat zonder noemenswaardige terugverdientijd en vooral zonder te investeren.

Al met al, no-brainers dus. Maar blijkbaar is het toch wel zinvol geweest om hier gefundeerd onderzoek naar te doen.

René Geujen is Business Development Manager bij Goodman

Duurzaamheid: een kwestie van tussen de oren prenten

Liggende acht

admin — Wed, 29 Jun 2011 08:05:26 +0000

Innovatie en duurzaamheid lijken momenteel nieuwe fenomenen in de managementwereld. Ze zijn natuurlijk net zo oud als Moeder Aarde. Maar na de recente ongekende economische crisis schreeuwen directeuren om innovatie. Anderen kiezen de insteek van duurzaamheid.

Een recent wereldwijd onderzoek van MIT Sloan Management Review en BCG concludeert dat het bedrijfsleven een duidelijke tweedeling kent op gebied van duurzaamheid: een kleine kopgroep van bedrijven die duurzaamheid omarmen en het peloton van ‘cautious adoptors’ die vooralsnog behoudend en berekenend te werk gaan. Uit het onderzoek blijkt dat de ‘embracers’ het beste presteren.

In 2002 publiceerden William McDonough en Michael Braungart hun ideeën over duurzame productie in het boek ‘Cradle to cradle’. Ze introduceerden de dubbele kringloop met een biologische cyclus van de natuur en een technologische cyclus waarin grondstoffen in het productieproces niet mogen worden vervuild met schadelijke chemicaliën zodat deze oneindig zijn te hergebruiken. Het logo van Cradle to Cradle bestaat heel logisch uit een liggende acht, het wiskundig symbool voor oneindig.

Umair Haque van Havas Media Lab beschrijft in zijn recente boek ‘The New Capitalist Manifesto’ dat innovatieve bedrijven in een eerste van zes cycli switchen van een Value Chain naar een Value Cycle waarin retourlogistiek en reproductie de traditionele supply chain weer sluiten. Ook het net verschenen boek ‘Jumping the S-curve’ door Paul Nunes en Tim Breene van Accenture beschrijft de bekende levenscyclus van business en hoe uitstekend presterende bedrijven zichzelf telkens opnieuw uitvinden. Functionele superioriteit, zoals supply chain management, is volgens beide auteurs belangrijk maar nauwelijks voldoende. Als voorbeeld hiervoor halen ze het succes van de Porsche Cayenne aan, waarin de autofabrikant al voorafgaande aan de lancering het succes verwachtte door ernaar te plannen.

Intelligent supply chain design kan er volgens Charles Fine van MIT Sloan School of Management juist voor zorgen dat een bedrijf op gezonde manier evolueert. Op basis van de ontwikkeling in computerindustrie in de jaren ’80 introduceerde hij in ‘Clockspeed’ (1998) de dubbele cyclus van verticale industrie- en productstructuur naar een horizontale en modulaire en weer terug, niet toevallig in de vorm van een liggende acht.

ir. Martijn Lofvers
Hoofdredacteur Supply Chain Magazine
martijn.lofvers@supplychainmedia.nl

Oud geleerd en jong gedaan

Marieke — Wed, 22 Jun 2011 12:05:49 +0000

Ik weet nog goed hoe mijn eerste gesprekken over duurzaamheid binnen het bedrijfsleven gingen. Ik heb als ervaren man met meer dan 25 jaar werkervaring veel in te brengen op dit onderwerp en trof dan toch jonge mensen die er vaak meer van wisten dan ik. Dat was op zijn zachtst gezegd even wennen…

Ik adviseer veel bedrijven over hun performance en hoe ze daar verbetering in kunnen brengen. Mijn traditionele gesprekspartner is dan een man van rond de 50 met een eindverantwoordelijkheid op het financiële vlak. De CFO, we kennen hem wel, de rechterhand van de CEO en vaak een van de machtigste mannen binnen een bedrijf. Hij gaat tenslotte over het geld, de investeringen en het bewaken van het rendement.

Toen ik drie jaar geleden ging adviseren over het monitoren van de duurzaamheid doelstellingen van bedrijven kwam ik in een heel andere wereld. Jonge mensen, van rond de dertig, met een opleiding op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Bevlogen mensen, met een brede kijk op het belang van ondernemen. Niet alleen geld, maar ook de menskant en het milieu hebben hun aandacht. Ze staan vooral open voor nieuwe ideeën. Mensen die niet alleen denken vanuit hun eigen positie, maar ook breder kijken naar de belangen van hun bedrijf en andere belanghebbenden buiten dat bedrijf.

Hun enthousiasme en drijfveren zijn aanstekelijk. Ze zijn voor mij een bemoediging dat duurzaamheid steeds meer een wezenlijk onderdeel van de bedrijfsvoering wordt. Immers de dertigers van nu zullen over enkele jaren hun sleutelposities in het bedrijfsleven verwerven. Ze hebben het nu soms nog moeilijk ten opzichte van het topmanagement. Dit management moet nog wennen aan het idee dat je naast financiële kengetallen ook gaat sturen op andere indicatoren. CFO’s vinden dat vaak lastig en komen maar moeilijk uit hun comfort zone.

Al met al moet ik eerlijk zeggen dat ik aangenaam verrast ben door die nieuwe generatie business professionals die duurzaamheid als bagage in hun rugzak vol kennis met zich meebrengen. Daarbij gaat de ontwikkeling van kennis steeds verder. Zo las ik recent dat er op scholen en universiteiten ook meer aandacht is voor het meetbaar maken van duurzaamheid doelstellingen.

De Manchester Business School is de grootste business en management school van Engeland. Op een ranglijst van de beste business scholen wordt hun MBA programma als derde van de wereld gepositioneerd. De directeur van deze school, Michael Luger, wilde theorie en praktijk dichter bij elkaar brengen en ontwikkelde voor studenten een curriculum voor het omgaan met duurzaamheid doelstellingen, het veranderen van gedrag en verbeteren van de CO₂-uitstoot. Daarbij wordt veel nadruk gelegd op het meetbaar en inzichtelijk maken van de doelstellingen door het inrichten van een informatie systeem omgeving met analyse kracht. Niet alleen terugkijken, maar vooral vooruit kijken is daarbij een aandachtspunt.

Door dit soort initiatieven, als op de Manchester Business school, ontstaat alweer een nieuwe generatie van jonge professionals. Mensen die “meten is weten” meebrengen in de discussies rondom duurzame bedrijfsdoelstellingen. Mensen die niet alleen terugkijken op basis van een rapport, maar mensen die vooral vooruitkijken op basis van goede analyses van de aanwezige kengetallen. Ik denk dat zij de CFO ‘s van de toekomst zijn!

George Herber is Business Analytics Adviseur bij SAS Nederland

Overbeladen discussie, leeg resultaat

admin — Fri, 20 May 2011 06:18:55 +0000

Afgelopen dinsdag stond op de voorpagina van het Algemeen Dagblad dat te zware trucks vrij spel hebben. Door haperende meetsystemen van Rijkswaterstaat kunnen overbeladen vrachtauto’s sinds een half jaar ongehinderd door Nederland rijden. De overbelaste trucks rijden het wegdek aan gort en vormen een gevaar op de weg. Het gevolg hiervan zijn dure reparaties aan de wegen. Een vrachtwagen die op slechts één van de assen met twintig procent is overbeladen veroorzaakt even veel slijtage aan de weg als 30.000 personenauto’s! Daarnaast veroorzaken gekantelde vrachtwagens veel lange files.

Volgens Rijkswaterstaat is zeker vijftien tot twintig procent van de 100.000 vrachtwagens die dagelijks in Nederland onderweg zijn te zwaar beladen. Ondertussen rijden 23 tot 28 procent van de vrachtwagens in Europa leeg door gebrek aan lading. De vraag is of deze onbalans iets met elkaar heeft te maken: stoppen vervoerders te veel lading in hun vrachtauto’s uit frustratie dat zij vaak op de terugweg leeg rijden?

Steeds meer verladende opdrachtgevers in industrie, groothandel en retail hebben zichzelf de opdracht gegeven om structureel de CO2-uitstoot door transport terug te dringen. Een heel goed streven. Maar hoeveel bedraagt de CO2-uitstoot van deze slijtage aan de weg door overbeladen vrachtauto’s en de files door gekantelde te volle trucks? Laat een slimme consultant dit even in een verloren uurtje uitrekenen, uit maatschappelijke betrokkenheid en dus zonder weer eerst een subsidiepotje van de overheid hiervoor weer te willen aanspreken.

Wanneer binnenkort deze aardige en betrokken consultant de cijfers over de te voorkomen CO2-uitstoot heeft gemeld, dan kunnen de opdrachtgevers aan de slag. Vanuit het perspectief van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, waar het streven naar duurzaamheid onder valt, is het laten rijden van overbeladen vrachtauto’s onacceptabel. De verladende opdrachtgevers moeten van de logistiek dienstverleners en wegtransporteurs eisen dat zij nooit meer een vrachtauto te zwaar zullen beladen. En wanneer de Inspectie Verkeer en Waterstaat de overtreders publiekelijk bekend maakt, dan kunnen de opdrachtgevers hen een allerlaatste waarschuwing geven. Wegtransporteurs die niet maatschappelijk verantwoord ondernemen zullen hun opdrachtgevers onherroepelijk kwijt raken.

Met dit initiatief om overbelading voor altijd op te lossen kunnen logistiek managers bij de opdrachtgevers laten zien wat het bespaart aan CO2-uitstoot. De marketingafdelingen van deze bedrijven kunnen aan het publiek laten zien dat het Nederlandse bedrijfsleven en de logistieke branche structureel nog meer werk van duurzaamheid maakt.

ir. Martijn Lofvers
Hoofdredacteur Supply Chain Magazine
martijn.lofvers@supplychainmedia.nl

Duurzaamheid: een kwestie van tussen de oren prenten

Marieke — Tue, 17 May 2011 10:03:38 +0000

Als vader van drie kinderen probeer ik er alles aan te doen om het gedrag van mijn jongens te beteugelen en in goede banen te leiden, net als mijn ouders dat bij mij hebben gedaan. Het mooie aan dit verhaal is dat ik nu begin te merken dat hetgeen mijn ouders mij hebben bijgebracht ongemerkt toch bij me tussen de oren terecht is gekomen en zich heeft omgezet in gedrag. Gedrag waarvan ik nu merk dat ik deze basiswaarden probeer door te geven aan de volgende generatie.

Waar merk ik dit aan? Ja inderdaad, ik probeer mijn kinderen ook dezelfde dingen duidelijk te maken als mijn vader. Ook ik roep dat ze in de wintertijd de deur moeten dichthouden omdat het tocht en koud wordt. Ook ik laat ze lampen uitschakelen op plekken waar niemand meer aanwezig is. En ook ik probeer ze uit te leggen dat het allemaal geld kost en dat dit geld dan zeker niet terecht komt in hun spaarpot. (Dit laatste argument blijkt overigens een zeer steekhoudend argument en uitermate goed te werken bij kinderen.)

Al met al is dit een traject waar mijn ouders wel trots op kunnen zijn, het is ze gelukt om me bewust te maken van het zuinig omgaan met energie. Al moet ik wel zeggen dat de incubatietijd redelijk lang is, maar het is goed gekomen!

Wat in de thuissituatie geldt, is ook van toepassing voor de logistiek. Het zal nog enige tijd duren voordat duurzaamheid tussen de poriën en vezels van eenieder erin zit, maar het begint met gedrag en bewustwording. Ook hier geldt de logica dat het openen van dockdeuren in de winter niet handig is voor een gunstig energieverbruik en dat het laten branden van lampen op het moment dat er niemand is ook niet echt energievriendelijk is.

Warempel kan dit allemaal ook nog eens zonder al te intelligente investeringen in zonnepanelen en led-verlichting toch zo maar geld opleveren. Allemaal zaken waar je heel simpel iets aan kunt doen en eigenlijk allemaal hoort binnen de gewone basiswaarden en normen die iedereen zou moeten meedragen, die uiteindelijk ook goed zijn voor de portemonnee, maar ook voor het milieu, dus gewoon doen.

Wil je met deze “gewoon doen”-dingen ook aan de slag of je kennis op dit gebied delen met anderen, kijk dan eens of je wat kunt bijdragen aan de survey die we samen met Connekt doen over dit thema. Wellicht kunnen we met elkaar een aantal basiswaarden voor de volgende generatie neerleggen en energiezuinig gedrag ook in het bedrijfsleven tussen de oren prenten.

>Klik hier om mee te doen aan het onderzoek

René Geujen is Business Development Manager bij Goodman

Jelle van der Zwaan: ‘Details zijn belangrijk’

Marieke — Tue, 08 Mar 2011 12:47:19 +0000

Jelle van der Zwaan kreeg onlangs meer verantwoordelijkheid bij Forbo. Supply Chain Magazine vroeg hem naar zijn loopbaan en de veranderingen daarin. Jelle van der Zwaan: ‘Onder de Flooring-divisie van Forbo Group vallen dertien fabrieken. Twee ervan zijn linoleumfabrieken, waarvan er in de hele wereld maar vier zijn. Ik had reeds de verantwoordelijkheid voor de linoleumfabriek in Assendelft. De fabriek in Kirkcaldy, Schotland, is daar nu bij gekomen. Sinds een half jaar ben ik ook managing director in Assendelft, wat bij Forbo een statutaire functie is. Forbo kent een matrixorganisatie.’

Welk verschil maakt die ene extra fabriek?
‘In Assendelft, waar rollen linoleum worden gemaakt, zijn de volumes vele malen groter dan in Schotland, waar linoleum tegels worden geproduceerd. Beide fabrieken bestaan al heel lang, maar operationeel gezien valt er nog veel te verbeteren. Schotland viel voorheen onder de verantwoordelijkheid van de VP Supply Chain, aan wie ik rapporteer. Nu deze fabriek direct onder mijn verantwoordelijkheid valt, werken we intensiever samen en kan ik gedetailleerder naar de optimalisatie tussen de twee plants kijken, bijvoorbeeld de capaciteitsplanning over de twee fabrieken verfijnen of het rendement van productiebatches vergelijken.’

Hoe is duurzaamheid doorgevoerd in de supply chain?
‘Los van het feit dat linoleum door het gebruik van natuurlijke grondstoffen de milieuvriendelijkste vloerbedekking is, voert Forbo een actief duurzaamheidsbeleid. Eind 2008 namen we Bonar Floors over. We proberen deze transportstromen maximaal te consolideren met die van Forbo, dus we zijn heel actief aan het crossdocken. Dat is niet alleen duurzaam, maar ook goed voor het bedrijf. Daarnaast zijn we bezig met een pilot om linoleum snijafval van bouwprojecten terug te halen uit de markt voor hergebruik. De grootste uitdaging in dit project is de scheiding van het afval op de bouwplaats.’

Hoe ziet je loopbaan eruit?
‘Ik ben voor het eerst bij Forbo binnengekomen als consultant via Groenewout. We hebben de wereldwijde logistieke stromen in kaart gebracht en op basis van de verworven inzichten de supply chain-kosten significant kunnen verlagen. Kort na dit project kreeg de toenmalige logistiek manager een nieuwe rol binnen Forbo en ben ik gevraagd hem op te volgen. Zo mocht ik mijn eigen advies verder implementeren. Forbo stimuleert interne ontwikkeling. Ik vind het dan ook bijzonder stimulerend dat Forbo mij in de gelegenheid heeft gesteld om een aantal opleidingen te volgen, waaronder een supply chain-programma bij Insead.’

Discrepantie tussen huurder logistiek pand en vastgoedbelegger

admin — Thu, 03 Feb 2011 19:27:31 +0000

Hoe kan het kortetermijnbelang van de huurder van een logistiek pand en het langetermijnbelang van de belegger worden overbrugd? Deze kernvraag bleef in de lucht hangen na een drukbezochte themabijeenkomst van de Van der Linden Groep en TLN over duurzame warehouses in Tilburg op 2 februari 2011.

Energiebesparing
Dat logistiek dienstverleners en verhurende vastgoedbeleggers niet meer om duurzaamheid kunnen, was duidelijk. Opdrachtgevers vragen regelmatig om gegevens over de Carbon Footprint van het logistieke proces, waaronder die van het distributiecentrum. Energiebesparing en verduurzaming van de assets is dan ook geen vraag meer, maar een vereiste.

Tijdens de themamiddag passeerde de ene besparingsoptie na de andere de revue, waarbij inzicht in het energieverbruik noodzakelijk is. Er werd veel gesproken over het verlagen van energiekosten op verlichting en verwarming. ‘Wij kwamen erachter dat de helft van onze energiekosten op ging aan verlichting’, vertelde Dirk van Houtum, projectmanager Real Estate & Facility bij DHL Supply Chain. Daarop onderzochten ze een aantal alternatieven, zoals LED-verlichting en bewegingssensoren.

Volgens Peter van Meerwijk van Denc valt er nog veel besparing te halen op het beheer van het pand. ‘Mensen ervaren temperatuur individueel anders. Wat voor de ene medewerker net te warm is, is voor de ander net te koud. Zorg dat verwarming centraal wordt geregeld en dat medewerkers er niet bij kunnen. Dat scheelt ook weer slijtage van het systeem.’

Opvoeden
Echter, de sprekers spraken vooral vanuit hun eigen perspectief waardoor een belangrijk vraagstuk in de lucht bleef hangen. Zo stelde Adriaan Molenschot, managing director van vastgoedontwikkelaar en investeerder HVBM, dat investeringen in duurzaamheid terug te verdienen zijn in huurprijs en in het verlengen van de horizon van de contractlengte. Een kwestie van de opdrachtgever opvoeden. ‘Als iedereen meegaat in een tender van twee a drie jaar, dan gaat iedereen dat normaal vinden. Logistiek dienstverleners kunnen ook hun klant opvoeden. Wij hebben een langere terugverdientijd nodig.’

Volgens Van Houtum van DHL willen klanten daar helemaal niet in mee gaan. ‘De huurprijs wordt in grote mate bepaald door de termijn waarop je huurt. Een ontwikkelaar wil een lange termijn, maar klanten willen dat niet. Zij willen flexibiliteit.’ Dat is de reden waarom DHL steeds meer panden huurt, in plaats van in eigendom heeft.

Verder werd gesproken over duurzaamheidsnormen, zoals Breeam, een beoordelingsmethode om de duurzaamheidprestatie van gebouwen te bepalen. Rob Daams van de Van der Linden Groep, specialist in gebouwgebonden installaties, toonde als hekkensluiter een integrale benadering van gebouwbeheer en de visie ten aanzien van Total Cost of Ownership. De vraag hoe het belang van de huurder van een logistiek pand en die van de belegger kan worden overbrugd bleef onbeantwoord.

Marieke Lenstra, Adjunct-hoofdredacteur Supply Chain Magazine

‘Sustainability is een voorspellende indicator’

admin — Wed, 26 Jan 2011 12:57:20 +0000

Vooruitstrevende Nederlandse multinationals hebben duurzaamheid inmiddels serieus omarmd en geïntegreerd in hun bedrijfsstrategie. Dat bleek duidelijk uit de presentaties van Chief Executive Officers van onder andere AkzoNobel, DSM en Nutreco tijdens het drukbezochte International Supply Management Congress op 2 en 3 december 2010 in de Amsterdamse RAI.

Sustainability behoort tot de missie van een bedrijf dat wil overleven in de toekomst. Dat was de belangrijkste boodschap van achtereenvolgens Hans Wijers, Feike Sijbesma en Wout Dekker, topmannen van respectievelijk AkzoNobel, DSM en Nutreco. ‘Value, de financiële cijfers dus, zijn even belangrijk als de values, de niet-financiële zaken zoals de Sustainability Index’, aldus Wijers. Sijbesma noemde financiële cijfers ook als belangrijk, maar er is meer volgens hem. ‘Duurzaamheid gaat over van een verantwoordelijkheid naar een aandrijving van business. We kunnen niet succesvol zijn in een wereld die faalt. Er bestaan dan ook nauwelijks vragen over interne veranderingen binnen DSM.’

Rol sourcing en supply chain management
De rol van sourcing en supply chain management is in de ogen van de drie topmannen cruciaal voor het bereiken van duurzaamheid. ‘We moeten samenwerken in de waardeketen om onze CO2-emissies te reduceren’, stelde Dekker. ‘Tachtig procent van onze kosten bestaat uit grondstoffen. Nutreco is de grootste inkoper van vismeel en visolie in de wereld. Binnen enkele jaren hebben we door innovatie helemaal geen visolie meer nodig.’ Wijers vertelde dat hij een functie in de board heeft gecreëerd voor sourcing en supply chain om innovatie en duurzaamheid te bewerkstelligen. ‘Inkoop loopt bij DSM nog achter’, meende Sijbesma. ‘Hebben we wel de benodigde vaardigheden om samen te werken, om bij te dragen aan innovatie? De hele levenscyclus van producten moet groen worden. We verwachten van onze leveranciers dat ze naast het naleven van gecontroleerde gedragsregels bijdragen aan onze concurrentiekracht als totale supply chain. Dit vergt een analyse van de complete levenscyclus.’

Ook professor Carlos Cordon van IMD business school gaf een presentatie over duurzame innovatie in supply chain. Hij deed dit via een videoscherm vanuit Genève omdat zijn vlucht naar Schiphol was geannuleerd vanwege te veel sneeuwval. ‘Voor een duurzaam businessmodel is sourcing het belangrijkste onderdeel’, stelt Cordon. ‘Numico besteedt zes procent van de omzet aan Research & Development door toeleveranciers. Dat is 48 miljoen euro. De vraag is of dit bedrag Numico ten goede komt of de concurrenten. De next frontier zal samenwerking tussen bedrijven in de supply chain zijn. We willen stabiliteit in de keten; dat betekent samenwerking met de leverancier. Er zijn geen tools om de volatiliteit van grondstofprijzen te managen. Inkopen op de juiste prijs is puur geluk. Verticale integratie van leveranciers is vaak verboden omdat het de vrije mededinging schaadt.’

Op de website www.supplymanagementcongress.nl zijn de presentaties van onder andere Hans Wijers (AkzoNobel), Wout Dekker (Nutreco), Feike Sijbesma (DSM) en Carlos Cordon (IMD business school) te downloaden.