Supply chain communicatie onterecht ondergeschoven kindje

Hoe krijg je meer gezonde discussies los om te kijken wat er echt leeft onder een doelgroep? Door een boude stelling op LinkedIn te zetten. Een paar week geleden begon ik een discussie over communicatie in de supply chain. Je begint met een algemeen zinnetje dat supply chain management zijn oorsprong traditioneel vindt in de fysieke goederenstromen en dat met de recente aandacht om werkkapitaal te verlagen, de nadruk nu komt te liggen op de geldstromen. Hiermee zou supply chain communicatie, oftewel het managen van de informatiestromen in keten, onterecht het ondergeschoven kindje worden.

Als eerste reageert softwareleverancier StreamServe op mijn uitgegooide aas. ‘Bedrijven kunnen een hoop besparen door ervoor te zorgen dat informatiestromen onder bedrijfsprocessen goed zijn: klanten de eerste keer correct informeren over tijd van levering (geen onnodige vragen op de helpdesk); leveranciers in een keer de goede specificaties sturen van benodigde producten (geen retourzendingen, langere productietijden en al helemaal geen rework).’ Volgens StreamServe wordt 75% van het papier op deze wereld gebruikt voor informatie van een systeem naar een ander systeem te brengen. ‘Binnen een bedrijf en tussen bedrijven.’ Hoezo, een digitaal tijdperk?, denk ik dan.

Een andere discussiegenoot stelt dat het onderwerp supply chain communicatie synoniem staat voor invoeren van standaarden. ‘In de praktijk een proces dat te langzaam gaat vanwege alle drempels die bedrijven moeten overwinnen. In branches als automotive en retail wordt standaardisatie enkel gestuwd door ketenmacht. Er is sprake van een verdeel en heers situatie waarbij supply chain Integratie een bottleneck is voor samenwerking op operationeel en executie niveau.’ Een pleit voor het loslaten van standaarden volgt. ‘Integration Service Providers kunnen informatie naar elk formaat vertalen en bedrijven zouden met hun externe datacommunicatie op platforms moeten kunnen aanhaken vergelijkbaar met het maken van een profiel op LinkedIn.’ Heel goed dat mensen inzien hoe principes van LinkedIn ook elders zijn te gebruiken.

Volgens een andere deelnemer is samenwerking in de keten is nog ver te zoeken. Hij lijkt haast te verzuchten hoeveel soorten relaties zijn in de supply chain met elk eigen prijs- en leveringsvoorwaarden. ‘Er is nog veel te winnen, nog veel te doen. En de gemiddelde supply chain bestaat uit zes schakels; dus niet een enkele schakel verder kijken maar meerdere.’ Dit vraagt om een dataplatform voor complete supply chains, of  – nog beter ¬– complete netwerken. Maar dan moet het wel heel simpel zijn, voor iedereen te begrijpen zoals LinkedIn. Alleen zie je dat het in een dergelijk sociaal netwerk op internet de discussies ook nog steeds niet van zelf gaan.

Gelukkig zijn er altijd nog experts die een vooruitstrevende visie geven. ‘Door de terechte aandacht voor zowel de goederen- als de geldstroom is communicatie juist essentieel geworden en niet een ondergeschoven kindje. De beide werelden moeten aan elkaar worden gekoppeld door middel van de beschikbare informatie.’ Volgens deze expert kan een zogenaamde Supply Chain Controller met zijn kennis van zowel de keten als van de informatiestroom zorgen voor bijvoorbeeld een optimale voorraadhoogte door de rentekosten van de voorraad te vergelijken met de kosten van de gemiste afzet door manco’s. Dit idee schreeuwt weer om een discussie over de wens voor de nieuwe functie van Supply Chain Controller en wat deze functie zou moeten doen en aan wie deze rapporteert, en zo.

Het voordeel van een online discussie op bijvoorbeeld LinkedIn is dat deze nooit ten einde is. Het is wel essentieel om tussentijds samen te vatten en conclusies te trekken, een vertaling naar de grote lijn. Want in een dergelijke discussie lijkt iedereen zijn eigen draai te geven aan het onderwerp, net als bij communicatie in de supply chain.

ir. Martijn Lofvers
Hoofdredacteur Supply Chain Magazine
martijn.lofvers@supplychainmedia.nl