Snoeien doet groeien

Column door Max Boodie

Ik vind het in den vreemde heel normaal dat ik voor een paar reisherinneringen bij aankoop eerst geduldig af moet dingen tot het bedrag dat ik vooraf bepaal. De koopman, die zijn waren op wil dringen kijkt triest. Ik ruïneer zijn zaak totaal wanneer ik met mijn prijs nog verder daal, zo jammert hij met somber handenwringen, zodat bij mijn vriendin door zijn verhaal spontaan de tranen in de ogen springen. En zij mijn harde onderhandelingen als vrekkig afwijst en als asociaal. Dan zijn er twee partijen die mij dwingen de prullen toch te duur te betalen.

Lees dit artikel in .pdf  >>