Ontbijt van kampioenen

De afgelopen maanden heb ik mijn vak Purchasing Management (verplicht onderdeel van de eenjarige Masteropleiding Supply Chain Management aan de Universiteit Maastricht) weer gedoceerd. Dit vak bestaat uit slechts vijf hoorcolleges, want er wordt met name in kleine tutorgroepen gewerkt aan cases, rollenspellen, debatten en onderzoeksprojecten van de studenten zelf. Learning by doing.

Wat mij ieder jaar weer opvalt is het leervermogen van studenten. Naast hun intrinsieke motivatie en nieuwsgierigheid blijkt dat hun ‘leren’ met name wordt versneld door de feedback die ze vragen. Niet alleen feedback van mij als docent, maar bovenal feedback van collega-studenten. Daarbij valt me op dat zij die zich actief openstellen voor feedback, ook de meeste waardevolle feedback ontvangen van de anderen. Zij die echt willen leren, zijn niet op zoek naar aardige complimenten uit beleefdheid, maar naar concrete en specifieke feedback. Dergelijke waardevolle feedback is niet makkelijk om te geven en kost de gever vaak moeite om te formuleren, maar het effect is groot. Voor beide partijen.

In zijn boek ‘De One Minute Manager’ gebruikt Kenneth Blanchard een mooi statement: ‘Feedback is the Breakfast of Champions’. Als je ergens kampioen in wilt zijn, dan zul je veel moeten trainen en vele pittige lessen moeten leren en die lessen komen in de meeste gevallen in de vorm van feedback. Echter, hoewel velen de waarde van feedback wel inzien, gaan de meesten van ons feedback uit de weg.

Op dit moment ben ik betrokken bij een project dat ketensamenwerking bestudeert. Ook daar speelt het geven en ontvangen van feedback van ketenpartners een belangrijke rol. In mijn beleving gaat het samenwerken in ketens pas een grote sprong maken als de ketenpartners nietsontziend eerlijk en open durven te zijn naar elkaar. Ik kom nog te vaak leveranciers tegen die niet openlijk durven aan te geven wat ze van hun belangrijkste klanten vinden. Omgekeerd kom ik te veel inkopers tegen die geen gerichte feedback durven te geven aan hun belangrijkste leveranciers, laat staan dat ze feedback durven vragen over hun eigen gedrag aan diezelfde leveranciers.

Echter, als we elkaar als ketenpartners geen wezenlijke vragen durven stellen en geen specifieke en gedetailleerde feedback durven uit te wisselen, dan ontstaat geen noodzakelijk vertrouwen en commitment voor een vruchtbaar leerklimaat in de keten.

Mijn advies aan u is dan ook om in de komende dagen een paar ketenpartners om feedback te vragen, onder het motto: ‘You are ok, but how are we? Vraag hen open en eerlijk te zijn en aan te geven hoe u het beter kan doen en beloof daarbij dat u de feedback ter harte zult nemen. Eet iedere dag het ontbijt van kampioenen en u zult zich verbazen over wat u daarvan kunt leren!

Frank Rozemeijer is NEVI hoogleraar Purchasing & Supply Management aan Maastricht University en associate partner bij Solvint
Reacties: frank.rozemeijer@solvint.com