Verbouwing, mei 2009

Momenteel zit ik thuis midden in een verbouwing. We gaan de badkamer compleet verbouwen en de eerste verdieping schilderen en opnieuw stofferen. Ik schrijf wel ‘we’, maar zelf voeren we niets uit. We hebben alles uitbesteed, behalve de planning. De projectplanning van de verschillende activiteiten lijkt relatief simpel, maar er zijn toch relatief veel partijen betrokken bij zoiets simpels als een ‘nieuwe badkamer’: een leverancier van de badkamerinrichting, een installateur, een elektricien, een voeger, een schilder en een stoffeerder. Omdat we geen zin hebben om weken lang in de rotzooi te zitten en met de kinderen bij de buren of in het zwembad te douchen, wonen we gedurende de verbouwing in een vakantiehuisje in de buurt. Om de kosten van het vakantiehuisje te minimaliseren, proberen we de opeenvolgende activiteiten zo strak mogelijk achter elkaar te plannen met de verschillende leveranciers.

Bij aanvang van het project leek de planning helemaal te kloppen. We checkten toch nog even of alle materialen op tijd zouden arriveren voor de start van de uitvoering. Toen hoorden we dat ons bestelde vrijstaande bad op pootjes bij de groothandel van de laadklep van de vrachtauto was gedonderd en onherstelbaar was beschadigd. De leverancier zou meteen een nieuwe bestellen. Vanwege de levertijd van maar liefst vijf weken moesten we het hele project wel uitstellen en de leveranciers opnieuw inplannen. Gelukkig konden we het vakantiehuisje voor een latere periode boeken.

Gedurende het project gaan we regelmatig langs ons huis om te kijken of alles volgens plan loopt en tussentijds bij te sturen op nog openstaande details. Ik belde na twee weken ook nog even met de leverancier of het bad op tijd zou arriveren, zodat de schilder op de geplande datum zou kunnen beginnen. Tot mijn verbazing hoorde ik dat het bad helemaal uit Zuid-Afrika onderweg was en het onzeker was wanneer het schip zou aankomen. Twee weken later meldde de leverancier dat het bad waarschijnlijk niet onze gestelde deadline zou halen en dat hij daarom een ander, duurder bad had besteld waarvan nog wel de poten wit gespoten moesten worden. Met verbouwen draait het om een evenwicht tussen vertrouwen en controle, te veel van een van beide is funest.

ir. Martijn Lofvers
hoofdredacteur