Column Source: Grenstanken

Door Gerard Ekhart

Een vraag die ik vaak krijg is: ‘Moet ik in Oost-Europa of Azië op zoek gaan naar goedkopere leveranciers?’ Gevolgd door: ‘Wat zijn de laatste ontwikkelingen op dit vlak?’

Mijn antwoord hierop is meestal een wedervraag: ‘Wanneer zou je in de auto stappen om in het buitenland goedkopere benzine te tanken?’

De antwoorden hierop zijn meestal in de trant van: (1) als het prijsvoordeel zo groot is dat het de rit rechtvaardigt; (2) als ik daar überhaupt wat te zoeken heb; of (3) nooit, want dat vind ik niet interessant.

Even alle drie mogelijkheden kort analyseren:

(1)   De ‘Aldi-inkoper’: altijd en overal op zoek naar de laagste prijs, ook al kost dat waardevolle tijd en moeite;

(2)   De ‘twee vliegen in één klap-inkoper’: op zoek naar de win-win en probeert het nuttige met het aangename te combineren;

(3)   De ‘verkoper’: is primair niet geïnteresseerd in inkoopvoordelen.

Als het economisch wat minder gaat, zie je plots een verschuiving naar ‘Aldi-inkoopgedrag’ (goed of slecht). De wat meer strategische inkoper zal de neiging hebben ergens tussen (1) en (2) te balanceren.

De tweede vraag dan: laatste ontwikkelingen. Gerard Kleisterlee van Philips gaf recent in de Financial Times een interessante opsomming van wat hij verwacht op dit vlak: supply chains zullen meer en meer lokaal worden in plaats van globaal. Belangrijkste redenen: stijgende kosten van energie (en dus transportkosten) in combinatie met sterke focus van internationale bedrijven op de ‘green supply chain’; anderzijds de toenemende vraag van klanten naar kortere levertijden. Dit vanuit de gedachte dat in onze welvaartseconomie de factor tijd aan belangrijkheid blijft winnen ten koste van de factor geld. Het één hebben we te weinig en het andere te veel. En dat geldt meer en meer voor zowel consumenten als voor bedrijven.

Food for thought voor de budgetronde 2010 die eraan zit te komen.