Column Service: Refurbi$$$hment

Door Stef de Bont

In tijden van economische down-turn ontstaat er opeens een nieuwe kans om vraag en aanbod van producten een impuls te geven: refurbishment. Maar daar komt nogal wat bij kijken in de supply chain.

Op zich niets nieuws onder de zon, maar wel extra actueel. Refurbishment betreft het proces om gebruikte eindproducten technisch en esthetisch op te lappen naar een acceptabel functioneringsniveau. Remanufacturing, als tegenhanger, betreft het proces om eindproducten te deassembleren tot moduleniveau om vanuit daar weer een nieuw eindproduct te maken.

Op zich is het niet vreemd dat er juist nu een markt ontstaat voor dit soort producten. Onder de huidige druk van financieringsproblemen, nu de vraag naar nieuwe  innoverende producten stagneert, is het opeens economisch haalbaar om een product te kopen dat voldoet aan een lager functioneringsniveau maar ook vele malen goedkoper is. Maar voor de producent betekent dit nogal wat.

Allereerst moet er een goede match worden gemaakt tussen vraag en aanbod van gebruikte producten. En dus wordt inzicht in de installed base extra belangrijk. Welke mogelijk beschikbare producten staan in het veld en wat is hun huidige functioneringsniveau?

Op het gebied van retourlogistiek ontstaat er extra focus op de-installatie in het veld, goederenontvangst en technische inspectie van de geretourneerde producten. Alleen op basis van deze inzichten kan het refurbishment betrouwbaar worden gepland.

Voor het daadwerkelijke proces betekent dit, dat alle competenties voor refurbishment van het betreffende product nog in de organisatie aanwezig moeten zijn. Veelal zal dit niet het geval zijn omdat reeds end of manufacturing verklaarde producten intern zijn uitgefaseerd zonder de noodzaak tot toekomstige refurbishment. Processen, procedures, kennis, middelen et cetera zijn dan niet zonder meer nog aanwezig. Hier zien we het effect van het ontbreken van product life-cycle management.

Voor de verkooporganisatie betekent dit, dat er in het commerciële traject nieuwe rekenmodellen nodig zijn waarvoor niet altijd alle parameters bekend zijn. Het maken van een offerte, die vraagt om een betrouwbare verkoopprijs en levertijd, vraagt dan om inzichten die mogelijk niet bekend zijn.

In mijn eigen omgeving zie ik bovenstaande zaken gebeuren en het zou me niet verbazen dat meer bedrijven hier mee worstelen. De vraag is of refurbishment nu die aandacht krijgt om te ontwikkelen tot een structureel bedrijfsproces dat ook in een up-turn levensvatbaar is.