Business anaytics ≠ business intelligence

Twee derde van alle organisaties stelt dat het management zich bij beslissingen volledig wil baseren op feiten. Terwijl bijna de helft van alle beslissingen nog steeds op gevoel en op inschatting wordt genomen. Dus niet op basis van analytics of feiten. Dit las ik laatst in een recent verschenen onderzoek van Accenture, uitgevoerd onder ruim 500 grote bedrijven. Er zijn dus niet alleen weinig ervaren analytische experts, maar ook de toepassing van technologie is nog beperkt.

Een van de grootste hindernissen voor de bredere acceptatie van analytics is gebrek aan scholing en de breed gedragen misvattingen over dit onderwerp. Veel gebruikers, analisten en consultants zien bijvoorbeeld nog niet het verschil tussen business intelligence (BI) en business analytics.  Zij blijven denken dat eenvoudige query’s en rapportage en OLAP drill-down mogelijkheden al analytics zijn. Zo beperken ze zich tot traditionele BI-oplossingen die niet verder gaan dan eenvoudige alerts, monitoring en dashboard-mogelijkheden. Natuurlijk zijn BI-middelen goed voor het beantwoorden van vragen als wat, waar en wanneer iets gebeurde, maar ze geven geen voorspellende inzichten waarmee toekomstige beslissingen kunnen worden geoptimaliseerd.

En dat is waar de echte business analytics om de hoek komt kijken. Echte analytische mogelijkheden zoals voorspellen, data-mining, predictive modeling en optimalisatie geven bedrijven begrip van wat er gebeurt en waarom, wanneer en of iets nogmaals kan optreden. Daarbij biedt het inzicht in wat de toekomstige impact van beslissingen is. Om in deze tijd succesvol te opereren doen organisaties zich ernstig tekort als ze zich alleen richten op BI-tools richten die inzicht geven in het verleden. Ik gun ze de overstap naar geavanceerde analytics om meer inzicht te krijgen in de toekomst en proactief in plaats van reactief te zijn.

Een andere misvatting over business analytics is dat alleen bedrijven met volledig afgestudeerde analisten zulke software kunnen toepassen. De realiteit is dat de tegenwoordige oplossingen zo ontwikkeld zijn dat zelfs beginnende analisten er prima mee uit de voeten kunnen via krachtige point-and-click interfaces. En ook eerdere barrières van gebruikersweerstand of de hoge integratiekosten zijn niet langer geldig. De ontwikkeling van software-as-a-service (SaaS) maakt het benutten van geavanceerde analytische mogelijkheden tegen geringe kosten mogelijk.

Dus wat weerhoudt organisaties? De zogeheten ‘sunk costs’, oftewel de last van eerdere investeringen. Bedrijven hebben al zoveel geld en energie gestoken in het aanpassen en fine tunen van bestaande supply chain management-systemen dat ze geen geld willen steken in nieuwe, betere technologie, zelfs als de voordelen hiervan ten opzichte van de oude technologie evident (en fors) zijn.

Alvorens zich over te geven aan het handhaven van de status quo, zouden bedrijven zich af moeten vragen wat ze op termijn daadwerkelijk verder helpt en een voorsprong op concurrenten geeft. Is dat doorgaan met investeren in en het handhaven van een bestaand systeem dat al is verouderd? Of is dat het actualiseren met nieuwe technologie die een initiële investering vraagt, maar wel de robuuste functionaliteit heeft om ook in de nieuwe en uitdagende economie overeind te blijven? Een no-brainer toch? Een technologische heroriëntatie is hier op zijn plaats. Kijk, dit lijkt mij nu persoonlijk een van de weinige keuzes die ik prima zou kunnen maken zonder de hulp van geavanceerde analytics…

George Herber, Business Analytics Adviseur bij SAS Nederland