2010 wordt een lastig jaar voor forecasters

Vorige week hielden we bij een klant een interessante workshop over het outsourcen van productie gerelateerde processen. Uiteraard kwamen de mogelijke voordelen van een dergelijke stap aan bod, waarbij al snel werd aangegeven dat dit toch wel erg gunstig zou kunnen uitpakken voor de aandeelhouders.

Op dat moment maakte een deelnemer een opmerking: “we hebben een discussie over het optimaliseren van aandeelhouderswaarde…alsof er geen financiële crisis is geweest…hebben investeerders niets geleerd?..zouden bedrijven zoals wij dingen niet anders moeten doen om te voorkomen dat dezelfde fouten weer worden gemaakt?”

Een interessant inzicht, waar hij nog aan toevoegde dat alle investeerders en bedrijven zo graag terug willen keren naar hun oude vertrouwde (hoge) groeicijfers, dat iedereen lijkt te vergeten dat er misschien zaken fundamenteel zijn veranderd.

Zijn opmerking bleef bij mij hangen en ik probeerde een antwoord te vinden door de vraag ‘moeten we dingen niet anders gaan doen’ te plaatsen in het bredere perspectief van de wereldeconomie.

Al meer dan een jaar wordt er gesproken over het herstel van de economie en er zijn allerlei vormen als “W”, “V” en “U” voorbij gekomen om het gehoopte en verwachte herstel te beschrijven. Aardige overeenkomst is dat al deze vormen uiteindelijk een positieve trend laten zien tot in het oneindige, maar is dit realistisch?

Er zijn ook tekenen dat we meer een zaagtand patroon zullen volgen: een zich herhalende cyclus van economische opleving en neergang. De belangrijkste reden voor dit patroon kan zijn dat iedere keer als de economie groeit, deze groei wordt afgeremd door stijgende grondstofprijzen. We kunnen nu eenmaal niet snel grondstoffen toevoegen (Moeder natuur maakt olie niet aan op een voor mensen praktische snelheid), dus op basis van groeiende vraag blijven prijzen stijgen totdat de vraag weer afneemt.

De enige manier waarop we dit ‘stop & go’ patroon structureel kunnen doorbreken is door dingen fundamenteel anders te gaan doen.

Ten eerste moeten we minder afhankelijk worden van grondstoffen; oftewel een duurzame economie opbouwen. Het is onmogelijk om een U,W,V of welk herstelpatroon dan ook te realiseren zonder deze fundamentele verandering. Daarnaast moeten we flexibel leren om gaan met schoksgewijze veranderingen de nodig zijn om de economie structureel duurzamer te maken.

Het is geen eenvoudige taak, maar ieder bedrijf en iedere industrie zal deze transitie door moeten maken.

De vraag of we dingen niet anders moeten gaan was voor mij uiteindelijk de beste opmerking van de workshop en dient met een volmondig “ja” beantwoord te worden. We moeten duurzaamheid en flexibiliteit met hoogste prioriteit op de agenda zetten.

Ook voor aandeelhouders zal dat op termijn de beste keuze blijken te zijn.

Hein Regeer werkt in het Supply Chain Strategy team van Deloitte Consulting